بچه اول سخت تره یا دوم؟ میگن یا بچه نیارین یا دوتا بیارین ک یکی باشه تنها نباشه گناه داره و... ولی من الان سر همین اولی دیگه دارم کم میارم از فرط خستگی شوهرمم صب تا شب سرکاره نیس ک کمکم کنه مامانم روزی سه چهار ساعت میاد پیشم ولی وقتی میره خیلی تنها میشم انگار یکیو مخام دائم کنارم باشه همش دلم میگیره و غم میاد میشینه رو دلم یکاریمه من نمیتونم دوباره این روزا رو تکرار کنم چقد سخته بچه داری

باز خوبه مادرت میاد من شهر غریب همش تنهام با یه بچه همش گریه میکنم خیلی حس تنهایی میکنم

اولی سخته اما دومی هم آسون نیست البته من تفاوت بچه هام یازده ساله دخترم بزرگه وخیلی بهم کمک میکنه امادرهرصورت بزرگ کردن بچه خیلی سخته

اولی خیلی سخت بود ب خودم سخت میگرفتم دومی راحت تر بود میدونستم بهم سخت نگذشت

اولی خیلی سخت تره... کلا سر اولی زندگیمون خیلی تغییر کرد ولی دومی بیچاره داره با زندگی ما خودشو هماهنگ میکنه... سر اولی ماهم داریم با بچه تجربه میکنیم زندگی رو ولی دومی همه چیش قابل پیش بینیه و میدونیم چی در انتظارمونه

خدا رو شکر کن بازم مامانت میاد
اونایی که شهر غریبن خیلی وضعیت شون بد تره عزیزم

اولی سخت تره.

اولی خیلییی سخت تره

میگن بچه دوم راحته
اصلا نیست گول نخور
اگه علاقه داری بیار اگه نه و بخاطر اینکه میگن دومی راحته بیاری اشتباهه محضه
دومی هم مثل اولیه هیچ فرقی نداره
فقط تو تجربه دار تری همین

خیلی حس بدیه منم مثل توام شبا دست تنها میشم دلم میخواد مامانم کنارم‌بود درد بچه ام لااقل بدونه کمک کنه مثلا مادر شدم حس میکنم مشکل بچه ام نمیدونم

خوب درکت کردم ولی کاش یکی منم درک کنه

خیلی سخته خیلی سخت اونم ک دوتا شیر ب شیر بیاری