پسرکوچولویِ خونه، توی خونه واسه من و باباش شیره🦁 توی محیطهایی مثل پارک و اینجورجاها که بچه های غریبه هستن هم زیاد موردی نداره و طبیعیه. نه خیلی آرومه نه اصلا بچه ای هست که زور بگه و فلان. ولی هررروقت داداشم اینا میان خونه مامانم، کلا میره تو خودش. 🐀 میشه. یجوووری آوم میشینه یه گوشه که تا من یا باباش یا مامان بابام باهاش حرف نزنیم حتی از سرجاش بلند نمیشه. دیروز بچم پیش مامانم بود، من شب رفتم اونجا دیدم داداشم ایناهم هستن. مامانم گفت تا قبل اومدنشون خوب بود بعدش یجوووری کِز کرده کنار بابات نشسته که بابات هی میگفت کاش زودتر میومدی بچم گناه داره و اینا.☹️
چرا بنظرتون؟مامانم میگه باید بفرستیش مهد، ولی خب بچه من هنوز حرف نمیزنه که بتونم بفرستمش مهد...

هرچیزی وقتی داره عجله نکن
احتمالا هرکسو بیشتر میبینه باهاش رفیق تره و اونارو دیر به دیر میبینه

احتمالا می‌ترسه از شون یا بچه ای داره ک اذیتش میکنه و یا ترسش دادن و هی گفتن اذیت نکن بشین پاشو و ...

احتمالا میترسه ازشون حالا ببین دلیل ترسش چیه،غریبگی ی

ای جانم
حالا بچه ی من کلااااا به همه غریبی میکنه کلا جایی بریم کسی بیاد میشینه توبغلمون

عزیزممممم‌حیدر جوووونم‌چراااا آخه؟😍

خجالت می‌کشه ازشون باید داشت باهاش بازی کنه تا خجالتش ازشون بریزه

عزیزم می‌ترسه بنده خدا

نگران نباش دختر منم همینجوریه یعنی ی جایی میریم که تا حالا نرفته یا کسی که تا حالا ندیده رو یا دیر به دیر میبینه گریه میکنه حتی اگه یکی بیاد خونمون غوغا به پا میکنه

ببرش کلاسای مادرو کودک.واسه مهد رفتن خیلی زوده.

ببرش خانه بازی. خودت هم پیشش باش
اینجوری به شلوغی و آدم های دیگه عادت میکنه