دلم میخواست بچه دوم بیارم مخصوصا اگه دختر می‌شد چون خیلی تنهام…تک دخترم…خیلی هم با خونواده همسرم نمیرم بیام…از طرفی هم در بچه داری کمک ندارم…چون شاغلم موندم بخوام یا نخوام
از همه مهمتر توی زندگیت شک داشته باشی باختی …که من دارم ….چقدر برزخ بد …

منم خیلی دوست داشتم یه دختر بیارم اما اصلااااا اعصاب بچه دوم ندارم و کمکی هم ندارم برای همین به همین یکی راضی شدم

عزیزم تو ابن شرایط کلا اشتباهه ، بخدا من اگر میدونستم قراره اینجوری بشه ، دخترم دنیا نمیاوردم

منم بچه دوم باز دختر دوس دارم چون تک دخترم و بخاطر دختر اولیم که خواهر داشته باشه و تو اینده تنها نباشه ولی وقتی میبینم نمیتونم از لحاظ روحی و جسمی ساپورتش کنم و .... بیخیالش شدم

همه مون دچار این شک میشیم ، من خودم تک فرزندی مشکلی ندارم ولی همسرم میگه در آینده یه پشت و پناه برای پسر مون بیاریم....
شغل تون چیه ؟

چقدر مثل همیم ، عاشق پسرمم هیچوقت برام جنسیت بچه ی خودم مهم نبوده اما دوست داشتم خواهر داشته باشم که ندارم
من فعلا کاملا منصرف شدم با اینکه مخالف تک فرزندیم اما تو شرایط فعلی کلا منتفیه

حالا من کمکی دارم مادرم کنارمه
ولی فعلا ک مشکل جسمی دارم
بعدشم واقعا تو این شرایط ادم از فرداش خبر نداره
اقتصاد و مالی ام ک حرفی نزنیم بهتره
دهه شصت نیس لباس بزرگو بدن ب کوچیکه الان خاسته های بچها زیاده
پولم کممم

اگه شک داری اصلااااا

شرایطش داری بیار .... منم ندارم

فعلا صبوری کن عزیزم ببینیم وضع کشورمون چی میشه من دوست داشتم تو این وضع بچهامو تو وجودم قایم کنم از بس نگرانشونم

منم دوس داشتم اما با این‌اوضاع دیگه ن

من اول بچه پسر خیلی دوس داشتم ولی یهو عقیدم به کل برگشت در صورتی که الان اصلا نمیخوام پسر دار شم(خدا همه پسرارو برا ماماناشون حفظ کنه منظورم برا خودم بود)