بچه که بودم،توی یه خونه بودیم که آشپزخونه‌ش یه نورگیر کوچیک توی سقف داشت🏡

طبق شواهد و حرفای پدر و مادرم،آخرین بار وقتی من ۴ ساله بودم توی اون خونه بودیم ولی من یه سری خاطرات درهم و برهم از اون خونه دارم...

مثل اینکه یادمه ساعت ها زیر اون نورگیر می‌نشستم موقع آشپزی مامانم و به اون باریکه‌های نوری که از بالا رگه رگه می‌تابیدن تا پایین نگاه میکردم🌅

یه مخروط از پرتوهای نور که می‌پاشید توی خونه و من توی ذهنم فکر می‌کردم اون خداست....

به عنوان یک بچه این تصویر چنان قوی تو سرم شکل گرفته بود که شاید تا همین چند وقت پیش هم وقتی میگفتم خدا،اون بارقه‌های نور توی سرم شکل میگرفت و منی که یه بچه خیلی کوچولو بودم زیر اون سقف که زل زده به منبع روشنایی☀️

این روزها مدام بهش فکر می‌کنم،به اینکه خدای اون دختر کوچولو هنوز حواسش هست؟
برای من هنوز همونقدر روشن و بزرگ و عجیبه...
اما گاهی می‌ترسم...واقعا می‌ترسم که سرنوشتی که برام در نظر گرفته تلخ باشه...

خدای قشنگم...مراقبمون باش...🌿🥹



📸عکسی که دیروز گرفتم واقعا شبیه خدای بچگی‌هام بود...


فرزندپروری
پوشک
شیرخشک
واکسن

چقد قشنگ 🥹✨

🫠🫠🫠🫠🫠🫠🫠🫠🫠

چقد قشنگ گفتی عزیزم 🥲
الهی همیشه نگاه خدا بهت باشه

چه عسک قشنگی کجاس؟خودت گرفتی؟

چقدر قشنگ نوشتی
و چه عکس زیبایی گرفتی
🥲✨️🌠

اسکرین گرفتم چقد قشنگ بود 🫠🫠🫠

چه زیبا🥲❤️‍🩹

خیلی قشنگ‌ بود

خدا حواسش به هممون هست و دستمونو محکم گرفته

خدایا حواست بهمون باشه

عزیزم....دختر کوچولوی با احساس و مهربون

چه زیبا