دلنوشته مادرانه🥰🕊️
قبل از بچه دار شدنم عاشق شب بودم همه کارامو میکردم چراغارو که خاموش میکردم ی نگاه به خونه مینداختم از تمیزیش لذت میبردم میرفتم تو تخت برای خواب اولش یکم برا خودم تو گوشی میچرخیدم و میخابیدم تا فردا ظهر😅
باردار که شدم شبا برام سخت شد اخراش نفسم تنگ میشد و پهلو به پهلو برام سخت شد
وای وقتی زایمان کردم اوایل که درگیر کولیک بود پسرم شب برام کابوس شد ساعت میشمردم که وای شب شد بیچاره شدم
یکم ک گذشت بازم علاقم به شب و ارامشش برگشت اما یجور دیگه اینکه میتونم با تمام بدوبدوهای روز ۴-۵ ساعت بدون وقفه بخابم گاهی پسرم چریه کمه و بلند شم بغلش کنم تو بغلم اروم بگیره قشنگ ترش کرد
🥰من مادرانگیو با تمتم سختی هاش با تمام من جدید شدناش واقعا دوست دارم🥰

اون روزا که کولیک داشت می گفتم کی شش ماهش میشه و دیگه از دست کولیک ورفلاکس راحت بشم و مثله خودت شب برام کابوس بود
ولی حالا اینقدر دلم برای نوزادیش تنگ شده که حد نداره کاش سییرررر بغلش می کردم بوسش می کردم نگاش می کردک🥺

آخییییی چقدر قشنگ بود🤍

وصف حال من

دقیقا حال منو گفتی عزیزم😍😍

خیلی قشنگ گفتییی🥹

قشنگ حال من بود توصیفش کردی❤️🌟

بغضی شدددم منمممم

کی میشه منم استرس شبا و درد کولیکو نداشته باشم🥲