پسرمو اولین باز بردم ارایشگاه
اولش تو ماشین آرایشگاه نشسته بود بازی میکرد پ اوکی بود تا پیشبندو بستن شروع کرد به گریه
هرچی به شوهرم گفتم نمیخام ادامه بده ببریمش خونه گفت بالاخره که چی بزار تموم بشه
همش کنارش بودم دستشو گرفتم بوسش میکردم ولی بچم گریه میکرد میگفت نه نه هی متو صدا میزد
کلا ۵ یا ۱۰ دقیقه بیشتر طول نکشید ولی عذاب وجدان داره روانیم میکنه
من رو این چیزا خیلی حساسم دوست ندارم پسرم اسیب ببینه
به خاطر همین تا الان خودم تو خونه کوتاه میکردم تا امروز که همسرم نزاشت برش دازم
چیکار کنم نکنه اسیب ببینه یا فکر کنه من دیگه براش امن نیستم
الیته که بعدش براش خوراکی موردعلاقشو خریدم و تا تونستم بغلش کردم و توضیح دادم
چرا ما مادرا نمیتونیم صدای گریه بچه هامونو تحمل کنیم

#پوشک#شیرخشک#شیرمادر#شیردهی#شقاق#تغذیه#بدغذایی#رفلاکس#کولیک

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط