فرزندپروری کودک پوشک
قسمت۳۸
حالت تهوع گرفتم وسیب زمینی ونون رو داخل جیبم گذاشتم.ازمسجدبیرون زدم بادیدن سربازی که سوارماشینی میشد رفتم وگفتم برادر شما یک هجده چرخ ابی روندیدین که اینجابیاد.نگاهم کرد وگفت نه.شروع کردم به التماس برادر من بچه دوماهه هم روگم کردم داخل اون ماشین بود.گفت روستای بعدی رفت.روزنه ی امیدی دردلم نمایان شد گفتم خب چطورمیتونم به اونجابرم؟گفت نمیشه راه طولانی تااونجاهست و داخل کوهاش حیوانات درنده ست.پیاده هم نمیشه رفت اگر یک روز بدون توقف راه بری میرسی.ومسیرو بهم یادداد .باتکان خوردن چادرم،به عقب برگشتم بادیدن نرگس ومهدی روزانو نشستم و دستای کوچولوشونو اروم تودستم فشردم بادیدن من هردوشون شروع کردن به گریه کردن.زن عمو مامانمونو گم کردیم میشه باهات بیایم ماخیلی ترسیدیم .بغلشون کردم نگران بودم بابودن این بچه های معصوم کارم سخت ترمیشدولی چاره ای نبود چشمم به پاهاشون خورد بدون کفش پالخت بودند گفتم کفشاتون کو گفتند گم شده.ببین نرگس مهدی من میخوام پیاده برم شمامیتونین پیاده راه برین سری تکودن دادند شروع کردیم به راه رفتن

تصویر
۲ پاسخ

😭😭😭ای خدا

وای از این جنگ که مادر بچه گم کرده😭😭😭😭😭

سوال های مرتبط

مامان امیرعباس مامان امیرعباس ۲ سالگی
فرزندپروری کودک پوشک
قسمت۴۰
چادرم روپاره کردم و به پاهاشون بستم وبازشروع کردیم به راه رفتن دراون دشت تک وتنها بودیم که بادیدن مردی به سمتش دویدیم آمرصاحب،آمرصاحب،صبرکن برگشت،یکی ازاشناهای شوهرم بود خوشحال شدم گفتم من واین بچه ها میخوایم به روستای.... بریم ،گفت من هم اونجامیرم.گفتم میتونیم باهات بیایم،اخمی کردوگفت من خانواده ام روگم کردم عجله دارم بایدزودتربهشان برسم،التماسش کردم،گفتم ما کاری بهت نداریم فقط دنبالت میایم توروبه خدا .گفت باشه ولی اگرعقب موندین من برنمیگردم.شاید ازلحاظ فیزیکی هیچ کمکی به مانمیکرد ولی حضور یک مردم خودش برام دلگرم کننده بود میگفتم اگر حیوان وحشی حمله کرد اون ماروتنهانمیزاره.باسرعت گام برمیداشت وما عملا دنبالش میدویدم به نرگس ومهدی گفتم به هیچ وجه دست همدیگه روول نکن و چادر رو ول نکنن.اونهاهم به حرفم گوش دادند تاروستا ما با سرعت راه میرفتیم خستگی وتشنگی وضعف بدنم رو بیحال کرده بود یادسیب زمینی ونون افتاده وبه بچه هادادم وخودم به ماشین تکیه دادم و چشمام سیاهی میرفت.مهدی نون وابی روکه دستش بود و از ماشین حمل غذا گرفته بود بهم داد ازش گرفتم وباولع شروع به خوردن کردم باتصورعلی اشک میریختم و باسختی نون رو قورت میدادم به این فکرمیکردم پسر کوچولوم الان چی خورده کسی بوده بهش شیربده اب بده اصلاکجاست و زیردست وپای جمعیت نشده باشه.بااشک نون رو خوردم نرگس بغلم کردوگفت زن عمو من دعاکردم علی پیدابشه گریه نکن.نگاش کردم و گفتم نرگس تودلت پاکه دعاکن علی رو همینجاپیداکنم سری تکون داد.بلند شدم وبه دنبال علی گشتم بادیدن برادر شوهرم بزرگم نرگس ومهدی به سمت عموشون دویدند بادیدن من گفت دخترجان تو کجایی حسین دربه در دنبالت میگرده،
مامان امیرعباس مامان امیرعباس ۲ سالگی
فرزندپروری کوک پوشک
قسمت۴۱
اشکم سرازیرشد وگفتم دنبال علی میگردم پرسیدعلی کجاست ؟داستان روتعریف کردم.برادرشوهرم ناراحت گفت بیابریم پیش بقیه حسین همینجابرمیگرده.گفتم علی گم شده ومن اینجابشینم باناراحتی گفت توالان میوتونی اونوتواین شلوغی پیداکنی ،ببین رنگ روروت پریده گفتم نه من باید برم دنبال علی
پرسون پرسون ازمردمی که ازمنطقه مابودند پرسیدم که پسرم روندیدند اونهاگفتند کسایی که داخل هجده چرخ بودندالان مسجدن شاید علی هم دست یکی ازاون خانومهاباشه.دوون دوون به سمت مسجدرفتم،چادربرقعه خانومهایی که طفلی(کودکی)دراغوششون بودرو بالامیزدم شایدیکی ازاون نوزادها علی من باشه ولی انگار علی اب شده بودرورفته بودزمین.باپرسو جو به سربازی رسیدم که درهمون هجده چرخ بودگفتند پسر دوماهه ای داخل ماشین بود مادرش اون رورهاکرده بود،جنرال اون کودک روبرداشت وبرد به ابادی خودشون تامادرش اون کودک رومراقبت کنه،ازخوشحالی روی پاهام بندنبودم، دلم میخواست زودتر به علی برسم این اتفاق باعث شد علی رو بپذیرم،دعامیکردم اگرپیداش کردم مادربهتری براش باشم.سرباز ادرس ابادی روبهم داد و من بامردمی که راهیی اون ابادی میشدند همراه شدم شب درجایی استراحت کردیم ومن دردل شب به این فکرمیکردم الان پسرم کجاست