فرزندپروری کودک پوشک
قسمت۴۲
.سرباز ادرس ابادی روبهم داد و من بامردمی که راهیی اون ابادی میشدند همراه شدم شب درجایی استراحت کردیم ومن دردل شب به این فکرمیکردم الان پسرم کجاست چقدرگریه کرده و چقدرترسیده.بااسمان نگاه میکردو باخدای خودم حرف میزدم.خدایا لطفا علی روبهم پس بده من تواون سن کم که همه به فکر درس وبازی بودند دردنیای ناشناخته ی ازدواج پاگذاشتم درصورتیکه هیچ علاقه وعشقی به شوهرم نداشتم،من ظلم های پدرم رو پذیرفتم وهیچکس نبودکه کنارم باشه وازم حمایت کنه مادرم ادم ترسویی بود ،ضعیف وشکننده بود،و پدرم رو باهمین ترس تبدیل به کسی کرده بود که تابه خواسته اش نمیرسید رهانمیکرد همه چیز وهمه کس رو ویران میکرد و همه ازش میترسیدند .دم نزدم و گذشتم،فقرو بی کسی رو تحمل کردم ودم نزدم،دخترم روازم گرفتی حالا علی رومیخوای ازم بگیری بنظرت من بااین سن کم توان این همه سختی رودارم ،من پسرم رو ازتومیخوام ،اگرهستی بهم نشون بده که حواست بهم هست من دیگه این داغ رونمیتونم تحمل کنم
هواکه روشن شدگروه های مردمی دوباره به راه افتادند در بین اون جمعیت زن جوانی سراسیمه به سمتم اومد درحالیکه دو نوزاد چهار پنج ماهه دراغوشش بود و کیف بزرگ وسنگینی روی دوشش بود جلویم ایستاد وباالتماس گفت خواهر توروبه خدا یکی ازاین بچه هارو بگیر من توان ندارم از دوتاییشون مراقبت کنم شوهرم سرباز بود واونو گروه طالبان کشته ومن اواره شدم بااین دوطفل.نگاهشون کردم شبیه بهم بودند وزیبا گفتم نه من نمیتونم قبول کنم،پسرم گم شده وبایداونوپیداکنم و باالتماس میگفت توروبه خدا جان عزیزت بگیر من نمیتونم نگهشون دارم اینها باهم تلف میشن گفتم نه متاسفم من نمیتونم وازش عبورکردم،

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط