سوال های مرتبط

مامان ماهک و مانلی مامان ماهک و مانلی ۴ سالگی
مامان‌های شاغل یه سؤال ازتون دارم
من دوقلو دارم و دارم به شروع کار بیرون از خونه فکر می‌کنم یه فرصت شغلی برام پیش اومده که ساعت کاریش از ۸ صبح تا ۴ بعدازظهره و طبیعتاً باید بچه‌هام رو توی این مدت مهد بذارم
مخصوصا اینکه هیچ کمکی ندارم فقط مادرشوهرم گفته تو مواقع ضروری میتونه چند روزی رو بیاد بچهارو بگیره
از اینکه شاغل هستین راضی هستین؟
۲. بعد از شروع کار از نظر روحی حال بهتری دارین و احساس رضایت بیشتری می‌کنین یا فشار و خستگی‌تون بیشتر شده؟
۳. بچه‌هاتون با مهد رفتن کنار اومدن؟ اوایل براتون سخت بود؟
۴. وقتی بچه‌ها مریض می‌شن یا مهد تعطیله چطور شرایط رو مدیریت می‌کنین؟
۵. اگه برگردین به قبل از شروع کار، باز هم همین تصمیم رو می‌گیرین؟
خلاصه اینکه اگه جای من بودین با وجود داشتن دو تا بچه کوچیک این فرصت شغلی رو قبول می‌کردین یا فعلاً صبر می‌کردین؟کار هم تو یه شرکت خصوصی اما معتبر و حقوق نسبتا خوب هست
ممنون می‌شم صادقانه از تجربه‌هاتون بگین؛ هم از خوبی‌هاش و هم از سختی‌هاش. دلم می‌خواد با دید بازتری تصمیم بگیرم. ❤️🌷
مامان عسل نازم مامان عسل نازم ۵ سالگی
سلام مامانا
می‌خوام یه درد دل بکنم
از روزی که بچم به دنیا اومد همه فکر و ذکر شد دخترم. کارم رو به خاطر دخترم گذاشتم کنار و به خاطر کار شوهرم که بیرون شهر بود شهر زندگیم هم عوض کردم و الان غربت نشین شدم. حالا هم به یه زن افسرده و زودرنج تبدیل شدم که هیچ چیزی خوشحالش نمیکنه. هم خودمو نابود کردم و هم دخترم داره مثل خودم افسرده میشه. تصمیم گرفتم برگردم به شهر خودم هر چند که از همسرم دور میشم و دیگه کمتر همدیگه رو میبینیم ولی باز می‌دونم تو شهر خودم چی به کجاست و همه جاهاش رو میشناسم و ممکنه روحیه‌م رو دوباره به دست بیارم. من به خاطر اینکه دخترم شبها بابا بالای سرش باشه حاضر شدم بیام تو شهر غریب ولی خودم دارم دیوونه میشم چون اینجا هم که هستیم خیلی امکاناتش کمه واسه همین گفتم به خاطر خودم و دخترم که شده باید دوری رو تحمل کنم ولی هر چی فکرشو میکنم میگم چرا زندگی من باید اینقدر دچار چالش باشه چرا نباید مثل دیگران زندگی کنم چرا باید یه موقعیت رو فدای یه موقعیت دیگه بکنم و هزارتا چرای دیگه و تنهایی و غم و اشک😔
مامان پسرم مامان پسرم ۴ سالگی
چند وقت پیش ، با خانومی توی باشگاه پسرم آشنا شدم ، از ظاهر خودش و پسرش معلوم بود از نظر مالی خیلی ضعیف هستند ، چون خودش کارش ( نظافت چی منازل) سمت ما بود ، پسرش رو یکی از کارفرماهاشون با هزینه خودش اونجا ثبت نام کرده بود ، توی باشگاه هم من و چند تا از مادرها تصمیم گرفتیم هواشونو داشته باشیم ، گاهی وسیله یا لباسی می‌خریدم و به بهانه های مختلف به پسرش می‌دادیم ،هفته پیش که برای خرید لباس پاییزه برای پسرم رفته بودم ،یک ست بلوز و شلوار شیک هم برای این پسر خریدم ، ( من خودم این نوع لباس رو برای مهمانی و بیرون استفاده میکنم ) خلاصه دیروز این پسر با همون لباسی که براش گرفته بودم وارد باشگاه شد ، اما وضعیت لباس: کثیف و پاره🥲 ،دقیقاً هفته پیش که بهش داده بودم مادر محترم همونجا توی باشگاه تنش کرد و ...
بعد که دقت کردم، متوجه شدم گویا با کفشهای جدید و گرون قیمتی که یکی از مامانا براش گرفته بود هم همین رفتار شده ، و پسر کوچولو هر روز از بوفه باشگاه خوراکی های گرون قیمت میخره و ....
اینا رو گفتم، نه برای سرزنش اون خانوم و پسرش نه برای خودنمایی و زیر سوال بردن دیگران .
می‌دونی ، گاهی آدم ها خودشون در رو به روی نعمت و ثروت میبندن ، گاهی آدما با رفتارهاشون نشون میدن لیاقت خوب زندگی کردن رو ندارن یا شاید بلد نیستند ...