پاهام داشت گز گز می‌کرد حس بدی بود برام انگار داشتم فلج میشدم اینکه حس کنی فلجی و بخای یه تکون بخوری اما نتونی و یه تیم آدم روت جراحی انجام بدن واقعا فشار روانی بدی رو مغزم داشت متخصص بیهوشی گفت عزیزم پاشنه پاتو بیار بالا و من نمیتونستم گفت نمیتونی؟ گفتم نه و دورتادورم سیم و کاور آبی و سرم و سرامیک های سبز اون چراغ که تنظیم کردن رو شکمم و مغزم از تجربه این دقایق به شدت عجیب و غریب تو خودش موج می‌خورد.... و پنبه بتادین رو روی شکمم حس کردم و تا بالای رون هام بتادین زدن چند بار این حرکت انجام شد و اینکه سردی پنبه و بتادینو ردی که دکتر داره بتادین میزنه رو لمس میکردم بیشتر استرس میگرفتم اما جیکم در نمیومد و چشمام پر اشک شده بود و ترس بیشترم این بود برش تیغ رو هم حس کنم و هر لحظه آماده بودم برش و سوزش تیغ رو روی تنم حس کنم ک صدای پرستار حواسمو پرت کرد مریم مریم خوبی؟ چیزی شده؟؟؟ سرمو تکون دادم ک نه اوکیم ... با خنده نگام کرد و گفت خانم دکتر آخرین شیفتشو تو این بیمارستان تموم کرده بود داشت میرفت تهران که تو ارجاع شدی سزارین اورژانسی و سریع برگشت که تورو آخرین بیمارش عمل کنه و بره تهران ...صدای پرستار و لحنش ذهنمو خود به خود آروم می‌کرد و حواسمو به کل از تیغی که منتظرش بودم لمسش کنم پرت کرد ...ده دقیقه از ورودم به اتاق عمل نگذشته بود ک یباره دیدم تخت داره تکون میخوره و دکتر به ماما میگه کمک کن سرش تو کانال زایمانه
و پرستاری ک کنارم نشسته بود یباره پاشد و ۳ نفری رو بدنم داشتن فشار میوردن و تخت تکونای محکمی می‌خورد و من از اون حس آرامشی ک گرفته بودم ب کل در اومدم ... چیشده بود چرا اینجوری ؟؟؟ چیزی شده مگه؟؟؟

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط