خلاصه به زور خودمو تا تخت رسوندم . دردهای بد و شدیدی داشتم هر لحظه فکر میکردم دیگه تا اخر عمرم خوب نمیشم . اصلا نمیتونستم از این پهلو به اون پهلو بشم. سختم بود به بچم شیر بدم..
تا صبح هم لرز کرده بودم. همش زیر پتو بودم و تنم خیس عرق .
شب قبل یه شیاف زدم .صبح روز بعد هم بهشون گفتم بهم شیاف بدین . آها اینم یادم رفت بگم که قبل عمل گفتم من پمپ درد میخوام ، گفتن واسه زایمان ما پمپ درد نمیدیم . بعدش فهمیدم چون میگن داردها و مسکن ها روی بچت هم اثر میذاره پمپ درد نمیدن.
خلاصه روز بعد هم با سختی حرکت میکردم و به زور پا میشدم راه میرفتم تا زودتر خوب بشم .
الان ۴ روز از زایمانم میگذره . نمیگم مثل روز اولم درد دارم، اما همچنان درد هست و این پهلو به اون پهلو شدنم سخته و میدونم حداقل ۱۰ روز زمان میبره تا کامل خوب بشم .
خواستم بگم ، اینجا هر کسی میاد از تصمیمی که خودش گرفته هی تعریف و تمجید میکنه. یکی میگه زایمان طبیعی عالیه و اصلا دردش مثل پریودیه ، یکی میگه من بهترین هدیه ای که به خودم دادم سزارین بوده.
اولا که واقعا بدن با بدن فرق داره. جفتش سخته . هر دو پروسه سخته و هر کدوم عوارض خودشو داره

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط