سوال های مرتبط

مامان قلب های مامان مامان قلب های مامان ۲ سالگی
‌ #استفاده از نور خورشید برای کودکان
#نور_خورشید

خیلی از پدر و مادر‌ها این سوال را دارند که آیا نور خورشید برای کودک تازه متولد شده‌شان مضر است یا نه. یا اینکه اصلا نکند به نور خورشید نیاز داشته باشد و اگر جواب مثبت باشد این نور باید مستقیم باشد یا غیرمستقیم و در چه ساعتی از روز برای کودکان بی‌خطر است؟

پس از گذشت دو ماه اول که نباید اجازه بدهید نور خورشید به طور مستقیم به نوزادتان بتابد

نور خورشید ضروری است چرا که باعث تقویت رشد و استحکام استخوان‌های بدن می‌شود ولی نباید در ظهر تابستان یا زمانی که آفتاب شدید است آن‌ها را زیر نور خورشید بگذارید چون در آن صورت ضرر‌ش بیشتر از منفعتش خواهد بود.

بهترین ساعت، ابتدای صبح و در زمان طلوع خورشید است.

بهتر است والدین در این زمان کودک خود را در مکانی که نور خورشید می‌تابد ببرند تا سبب شود کودک استخوان‌های قوی پیدا کند و بدن او ویتامین دی لازم را جذب کند.

کودک تا زیر ۶ ماه نیاز به استفاده از کرم ضد آفتاب ندارد

بعد از ۶ ماه می‌توان کرم‌های ضد آفتاب مخصوص نوزادان را برای او استفاده کرد و سپس از حدود ۴ سالگی به بعد ضد آفتاب مخصوص کودکان می‌تواند در آفتاب سوزان به کار بیاید.

توصیه میشود برای شیرخواران از کلاه لبه دار استفاده کنید.
مامان ارسلان مامان ارسلان ۱ سالگی
پارت ۳۲
تکه هفتم " حتما در خانه قوانین مشخصی وضع کنید"
داشتن قوانین در خانه حیاتی است.شناگری را در نظر بگیرید که تازه شنا کردن را آموخته.اگر به او بگویند قسمت عمیق و کم عمق آب نشانه گذاری نشده، شناگر احساس ناامنی میکند و ممکن است از شنا کردن در آن استخر صرف نظر کند.
کودکان ما هم نیاز دارند چهارچوب های مشخص و البته محدودی را در زندگی تجربه کنند‌.این چهارچوب ها به آن ها احساس امنیت میدهد.
اما چند نکته مهم در مورد قوانین:
▪︎وضع قوانین تا حدود چهارسالگی، تقریبا یک طرفه و از سوی والدین است اما با ورود به دنیای استقلال چهارسالگی، برای اینکه او را ترغیب به رعایت قوانین کنیم باید برخی قوانین را با تبادل نظر با خود کودک وضع کنیم.
▪︎تعداد قوانین نباید زیاد باشد. زیاد بودن قوانین همان قدر مضر است که نبودن قوانین.
▪︎همانطور که گفتیم در هر شرایطی باید دو پیام را به فرزندمان منتقل کنیم:
درکت میکنم و در کنارت هستم.باید مراقب باشیم نگاه از بالا به پایین نداشته باشیم.هر چه ارتباط عاطفی ما عمیق تر باشد کودک بیشتر به قوانین احترام میگذارد.
▪︎همه اعضای خانواده باید به قوانین عمل کنند.وقتی قانون برای همه باشد کودکان بیشتر تمایل به رعایت دارند.
▪︎اگر قانونی وضع میکنید، مقتدرانه باید به آن عمل کنید.اگر دیدید قانون کارایی لازم را ندارد انعطاف پذیر باشید و قانون رو تغییر دهید.

یادتان باشد هدف ما از وضع قانون ایجاد امنیت و آرامش بیشتر است اما بعضی قوانین، بیشتر از آن که آرامش ما را تامین کند، باعث ناراحتی و دلخوری و کشمکش در خانه ی ما میشوند.
مامان 🌹رز مامان 🌹رز ۱۳ ماهگی
جواب به سوال شما
«اگر از دید روان‌شناسی رشد و تربیت جنسی به موضوع نگاه کنیم، پاسخ این سؤال بیشتر به مرحله رشد کودک بستگی دارد تا یک عدد مشخص.
در سال‌های اول زندگی (حدود ۰ تا ۲-۳ سالگی)، حمام کردن، تعویض لباس یا کمک در کارهای بهداشتی توسط هر یک از والدین کاملاً طبیعی است؛ زیرا کودک هنوز درک روشنی از حریم خصوصی و تفاوت‌های جنسیتی ندارد.از حدود ۳ سالگی به بعد، کودک به‌تدریج متوجه تفاوت‌های بدنی دختر و پسر می‌شود و مفهوم «بدن من» و «حریم شخصی» در او شکل می‌گیرد. در این سن بهتر است والدین کم‌کم استقلال کودک را افزایش دهند. یعنی اگر مادر در دسترس است، کارهایی مثل حمام و تعویض لباس بیشتر توسط مادر انجام شود و اگر پدر کمک می‌کند، فقط در حد نیاز و با حفظ احترام به حریم کودک باشد.
بین ۴ تا ۶ سالگی، اکثر کودکان تمایل بیشتری به حفظ حریم شخصی پیدا می‌کنند. در این دوره بهتر است:قبل از کمک به کودک اجازه بگیریم («می‌تونم کمکت کنم؟»).قسمت‌های خصوصی بدن فقط برای مراقبت، بهداشت یا معاینه پزشکی و با توضیح برای کودک لمس شوند.کودک تشویق شود کارهایی مثل لباس پوشیدن، شستن بدن و خشک کردن خودش را تا جایی که توانایی دارد انجام دهد.
نکته مهم این است که وجود پدر در مراقبت از دختر به خودی خود هیچ آسیب روان‌شناختی ایجاد نمی‌کند. اتفاقاً حضور یک پدر مهربان، محترم و امن، برای رشد عاطفی کودک بسیار ارزشمند است. آنچه اهمیت دارد رعایت مرزها، احترام به حریم شخصی و آموزش تدریجی استقلال است.
#فرزند پروری شیر خشک شیر خشک نوزاد نوزاد رفلاکس
مامان 🌹رز مامان 🌹رز ۱۳ ماهگی
جواب سوال شما
> از نظر رشد مغز، کودک یک‌ساله هنوز مفهوم «خطر» را مثل بزرگسالان درک نمی‌کند. بخشی از مغز که مسئول قضاوت، پیش‌بینی پیامدها و کنترل تکانه‌هاست (قشر پیش‌پیشانی)، تا سال‌ها بعد به‌تدریج رشد می‌کند. بنابراین بالا رفتن از مبل، میز یا گرفتن وسایل خطرناک، از روی لجبازی یا بی‌احتیاطی نیست؛ بلکه نتیجه کنجکاوی طبیعی و نیاز مغز به کشف محیط است.

در این سن، کودک با تجربه کردن یاد می‌گیرد، اما این به معنی رها کردن او نیست. چون توانایی ارزیابی خطر را ندارد، وظیفه ما حذف یا کاهش خطر از محیط است، نه اینکه از او انتظار داشته باشیم خودش خطر را تشخیص دهد.

اگر کودک مدام از جاهای بلند بالا می‌رود، بهتر است:

محیط را تا حد امکان ایمن کنید (دور کردن وسایل خطرناک، محافظ گوشه‌ها، دور کردن صندلی از کنار میز و پنجره).

به جای گفتن مکرر «نکن»، فرصت‌های امن برای بالا رفتن، پایین آمدن و تخلیه انرژی فراهم کنید.

هنگام نزدیک شدن به موقعیت خطرناک، سریع و آرام مداخله کنید و با جملات کوتاه مثل «این خطرناکه، بیا از اینجا بالا بریم» او را هدایت کنید.


کبودی‌های کوچک روی ساق پا یا پیشانی در کودکانی که تازه راه افتاده‌اند و در حال کشف محیط هستند، تا حدی شایع است؛ اما اگر ضربه شدید باشد، کودک هوشیاری‌اش را از دست بدهد، استفراغ مکرر کند، خواب‌آلودگی غیرعادی داشته باشد یا رفتار غیرمعمول نشان دهد، باید فوراً توسط پزشک ارزیابی شود.تا حدود ۳ سالگی انتظار «درک واقعی خطر» از کودک واقع‌بینانه نیست. او به جای آگاهی از خطر، به حضور و مراقبت مداوم والدین و یک محیط ایمن نیاز دارد. این موضوع بخشی طبیعی از تکامل مغز است، نه نشانه شیطنت یا نفهمیدن کودک.
#فرزند پروری شیر خشک شیر خشک نوزاد نوزاد رفلاکس فرزند
مامان قلب های مامان مامان قلب های مامان ۲ سالگی
دلیل تقلید بیش از حد کودک چه میتواند باشد؟

کودک از افراد مهم زندگی اش بیشتر تقلید میکند. این مورد بسیار خوبی است که باعث می شود پسر با پدر و دختر با مادرش همانند سازی شخصیتی کند. مشکل آنجا خواهد بود که فرد مهم زندگی فرزندتان الگوی خوبی نباشد. به عنوان مثال، پدربزرگ برای سیگار کشیدن به حیاط میرود، به مرور بقيه افراد خانواده کنار او جمع میشوند و شروع به صحبت میکنند. کودک نتيجه خواهد گرفت راز جذابیت پدربزرگ سیگار کشیدن او است. پس شروع به تقلید از پدربزرگ خود میکند. اگر والدین با این رفتار فرزندشان بجنگند این رفتار در او تقویت خواهد شد. پس مراقب الگوهای فرزندتان باشید. زندگی او را با کار خوب پر کنید تا وقت برای تقلید از دیگران نداشته باشد، و رفتارهای بی خطر او را ناديد بگیرید زیرا اگر کودک به این نتیجه برسد که با تکرار رفتار اشتباهش توجه شما یا دیگران را جلب میکند یا شما را کنترل میکند، به رفتارش ادامه خواهد داد. اگر فرزندتان بیش از حد از اطرافیانش تقلید می کند، موارد زیر را درنظر بگیرید.
١. کودکانی که تنها هستند بیشتر از کودکان دیگر تقلید میکنند. کودکانی که فرزند تک هستد با فاصله زیادی با خواهر یا برادر خود دارند بیشتر از کودکان دیگر به تقلید روی می آورند. در این مورد باید تا جای ممکن کودکتان زمان بیشتری را با بازی با همسالان خود سپری کند.
٢. کودکان نیازمند و تشنه توجه هستند. اگر آنها به اندازه کافی توجه دریافت نکنند دست به هر کاری برای گرفتن توجه خواهند زد. به عنوان مثال ممكن است ببیند پسر عمویش با تف کردن مرکز توجه بقیه می شود، پس کودک شما هم از او تقلید خواهد کرد.
مامان ارسلان مامان ارسلان ۱ سالگی
پارت ۲۲
تا اینجا مهارت همدلی رو گفتیم که اولین و اصلی ترین گام در ایجاد ارتباط لذت بخش با کودکان است.حالا نوبت پرداختن به مرحله دوم است
ما به دنبال راه هایی هستیم که بدون هیچ بی حرمتی و تحقیر و سرزنش بتوانیم ارتباط زیبایی با فرزندمان داشته باشیم.احساسی بر پایه احترام و محبت.
این مرحله ۱۶ تکه از یک جورچین هستند که با هم تکمیل میکنیم و در انتها از نتیجه شگفت زده خواهید شد
تکه اول:" آمادگی ایجاد کنید"
تصمیمات ناگهانی برای هیچ یک از ما خوشایند نیست.ما ترجیج می دهیم در جریان شرایطی که قرار است در آن قرار بگیریم باشیم
در حالیکه با دوستمان در کافی شاپ دنجی مشغول گپ زدن هستیم، اصلا خوشحال نخواهیم شد که همسرمان زنگ بزند و بگوید همین الان پاشو بیا.وقت رفتنه.هر چه قدر هم که همسرمان با محبت این حرف را بزند برای ما خیلی بهتر بود که در جریان تصمیم او قرار میگرفتیم.
کودکان نیز در شرایط گوناگون، خصوصا هنگامی که در حال لذت بردن از شرایطی هستند، تمایل دارند بدانند در اطراف آن ها چه اتفاقی قرار است بیفتد.
منظور از آمادگی، قرار دادن فرزندمان در جریان تصمیمی است که به او مربوط است
فرض کنید به پارک رفته اید، به جای تکرار مداوم میخوایم بریم، بسه دیگه و یا کشیدن و تهدید فرزندمان بهتر است بگوییم
" عزیزم، پنج دقیقه دیگه میریم" و بعد از چهار دقیقه بگوییم" عزیزم یک دقیقه مانده
به این ترتیب فرزند ما با دانستن آنچه قرار است اتفاق بیفتد آرامش بیشتری می یابد.
با ایجاد آمادگی قبلی، قاطعیت به خرج دهید و دقیقا بعد از پنج دقیقه دست فرزند خود را بگیرید و پارک را ترک کنید
مامان ارسلان مامان ارسلان ۱ سالگی
پارت یازده
مادر در سناریوی دوم کودک را قضاوت نمیکند و برچسب ( چه قدر غر میزنی) به او نمیزند.
تبدیل واکنش مغز خزنده به رفتار آگاهانه نیاز به تمرین بسیار دارد.
از طرفی در واکنش های ما، مغز خزنده فرماندهی امور را در دست دارد و به هر نحوی دوست دارد برنده بازی باشد اما در رفتارهای آگاهانه ما به دنبال برد_ برد هستیم و بیشتر به این می اندیشیم که آیا گفتار یا طرز رفتار من، رابطه ام را با فرزندم محکم تر میکند یا به آن آسیب میزند؟
۱_ مکث و توجه به موسیقی درون
برای داشتن رفتارب آگاهانه،قبل از هر واکنشی نسبت به رفتار فرزند خود، لازم است لحظه ای مکث کنیم و به موسیقی درون خود توجه کنیم.
ببینیم آنچه میشنویم آرام بخش و دل نشین است یا وحشتناک و دلهره آور؟
اگر به هر دلیلی ناراحت، نگران یا عصبانی هستیم، موسیقی درونمان وحشتناک و دلهره آور است و اگر آرام هستیم موسیقی درونمان دل نشین
فرض کنید فرزند ۳ ساله شما حرف زشتی زده
اگر موسیقی درون دل نشین باشد و حال دلتان خوب باشد،آگاهانه عمل خواهید کرد و خود را به نشنیدن میزنید اما اگر حال حال دلتان خوب نباشد از کوره در خواهید رفت و به سرزنش یا تنبیه می پردازید
یک هفته تلویزیون ممنون
امروز عصر پارک بی پارک
امشب رستوران بی رستوران
یک رویداد مشترک اما دو برخورد متفاوت
وقتی موسیقی درون نازیباست بخش متفکر مغز ما تعطیل است و نمیتوانیم آگاهانه عمل کنیم و طبق عادات قدیمی فرزندمان را سرزنش یا تحقیر کرده و گدهی قوانین سفت و سختی اعمال خواهیم کرد
با موسیقی وحشتناک درون، چگونه میتوانیم با احساس کودک خود ارتباط برقرار کنیم و بدانیم نیاز او چیست؟ و میخواهد چه چیزی به ما بگوید؟
تنها راه تربیت فرزندان موفق آگاهانه عمل کردن است