دلم میخاد تجربمو از زایمان خودم براتون به اشتراک بزارم
پارت ۱
تقریبا ۱ تیر بود که حس دلپیچه و پریودی داشتم رفتم زایشگاه اونجا معاینه شدم گفتن دهانه رحمت بسته ست فعلا ۴۰ هفته بودم هم خودم و هم شوهرم خیلی استرس داشتیم که نکنه اتفاقی واسه بچه بیوفته به مامایی که تو قسمت تریاژ بود گفتم بستریم کن گفت هیچ مشکلی نداری هم دهانه رحمت بستست هم جواب ان اس تی خوبه مگه اینکه چون خودت خیلی اسرار داری تو گزارش ان اس تیت بزنم به دلیل کاهش حرکت و کاهش ضربان قلب جنین بستریت کنن دیگه شوهرم نزاشت گفت بیخیال بیا برگردیم خونه اون لحظه که میخاستم برگردم دکتر سولماز قاسمی اومد ماما شرایطمو براش گفت اونم گفت ۳ تیر بیا بستریت میکنم حتی نامه هم بهم داد گفت دیگه وقتت تمومه خلاصه اون روز برگشتم ۲ روز وقت داشتم شروف کردم به ورزش و پیاده روی کردن و از پله بالا پایین رفتن و دوش آب گرم ولی دریغ از یک ذره درد😐

وای دقیقا منم تو شرایط تو رو داشتم فقط فرقش اینه که من احساس میکردم که ضربان قلبش کم شده رفتم بیمارستان بستری کردن داخل ۴۱ هفته میرفتم دریغ از یه درد ریز حتی دارو درد دادن دهانه رحم باز بشه دردم بیاد ولی نشد فرداش دکتر اومد اونم اومد دهانه رحم باز کرد بعد دید که نمیشه کیسه آب ترکید باز درد نداشتم بردن سزارین

........

خب تا اینجا خوب بود درد نداشت بریم بعدش

من الان چهل هفته و ۱روزم هیچ دردی ندارم نمی‌دونم چیکار کنم

خب عزیزم بعدش