میخوام از تجربه ی زایمان خودم و این دو هفته ی اول بگم. شاید به دردتون بخوره:
اول این که من میخواستم طبیعی زایمان کنم. با این که کل دوران بارداریمو ورزش میکردم و فعال بودم، اما تا اخر ۴۰ هفته انقباض نداشتم و سر بچه نیومده بود توی حفره ی لگنم. هر دلیلی که باعث این شد، نذاشت من طبیعی زایمان کنم، ۹ ساعت درد کشیدم و دهانه ی رحمم باز شد اما اخر سزارین شدم. و الان که بهش فکر میکنم سزارین به اون سختیی که فکر میکردم نبود.
دوم این که بعد از این که بچم به دنیا اومد، بعد از دو روز من شبا ۳۰ سی سی کنار شیر خودم به بچه شیر خشک میدادم. خیلی راحت میخوابید شبا و زردی هم نگرفت بچه. اما به پروتئین گاوی حساسیت داد و صورتش ریخت بیرون و چند روز درگیر پوستش بودیم. بعدش هم شیر خشکشو عوض کردیم از ماجان به نان. نان اصلا به روده های بچم نساخت و دل درد گرفت. شربت کولیکز معجزه بود برام.
سوم راجع به لباسایی که گرفته بودم براش؛ من کلی لباس استین دار و بادی تی شرت و شلوار گرفته بودم. که انقد بچه گرماییه، یه بار شلوار پاش کردم تا صب بال بال زد بچه، کلا ۳ تا تی شرت بادیشو داره میپوشه و دوباره براش رامپر گرفتم.

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط