ماجرای خیلی دیر به حرف افتادن پسرعموم
پارت اول
سال ۹۳ فرزند دوم عموم به نام سهیل به دنیا اومد.
یه پسر خوشگل و سفید و تپل..طوری که مثل بچه دوماهه بود.
از نظر رشد و خواب و خوراک روند بسیار خوبی داشت
من اون روز مجرد بودم و زن عموم با مامانم داخل یه کوچه بودن.
از اونجایی که من عاشق بچه بودم هر روز میرفتم دنبال سهیل و میاوردمش خونمون.
به معنای واقعی عاشقش بودم یه بچه گرد و سفید و بامزه حتی یک روز نمیتونستم نبینمش
از اونجایی هم که زن عموم کل بار زندگی روی دوش خودش بود چون عموم شغلش طوری بود که چندماه چندماه خونه نبود ؛ از خداش بود
من همه کاری برای سهیل میکردم..غذا بهش میدادم..میخوابوندمش..باهاش کلی بازی میکردم طوری که خودشم به شدت وابسته من شده بود
فقط اگه دستشویی میکرد میبردمش زن عموم تعویض میکرد و دوباره میاوردمش چون بلد نبودم
دانشجو بودم از دانشگاه که میومدم مستقیم میرفتم سراغ سهیل
تا اینکه سهیل دوساله شد و اصلا صحبت نمیکرد فقط اشاره.
گفتیم طبیعیه و خوب میشه
بعد از دوسال شروع کردیم تخم کبوتر دادن که بازم هیچ تاثیری نکرد..تا اینکه سهیل نزدیک سه سالگی شد و رسما نگران شدیم



بارداری پوشک زایمان شیرخشک پستونک تب شیرخشک پوشک

عزیزم کی پارت های بعدی رو مینویسی؟

ادامه اش

ادامش🙃

ادامش میگی گلم

ای خدا ادامشو بزار

منم بچه م دوماه دیگ دو سالش میشه ، متاسفانه پنج شش کلمه بیشتر نمیگه ، خیلی چیزا رو هم متوجه نمیشه ولی اینجوری هم نیس ک هیچی نفهمه ، هر کاری دپس داره میکنه ب ما توجه نمیکنه ، و خیلی نگرانم ، بیینم تا دو سالگیش چی میشه ،

من الان پسرم تو این سن ده پونزده کلمه میگه و خیلییییییی نکرانم

کلمه های دست و پا شکسته