دیشب حالم اون‌قدر بد بود که برای اولین‌بار تو این دو سالِ درگیرِ سکته و تشنج، دیگه نتونستم سکوت کنم و از ته دلم همه‌چیز رو ریختم بیرون. خسته بودم؛ خسته از سنگینیِ سکوتی که مغزِ زخمی‌ام بهش نیاز داره. پسرم رو هم سپردم به مامانم تا بتونم تو یه گوشه دنج، فقط نفس بکشم.راستش همیشه سعی کردم دلم رو به حرفام گره بزنم. قبل از زدن هر حرفی، هزار بار تو ذهنم مزه‌مزش می‌کنم که نکنه دلی بشکنه. اما گاهی دلم می‌سوزه که چرا دهنِ بعضی‌ها هیچ‌وقت بسته نمیشه. ولی می‌دونی چیه؟ شاید مشکل از منه که توقع دارم اونا هم مثل من فکر کنن! یاد گرفتم که از آدم‌هایی که ترجیح می‌دن بی‌گدار به آب بزنن و از عقلشون کار نکشن، نباید انتظار داشته باشم که دهنشون رو کنترل کنن. حالا گلدوزی می‌کنم؛ سوزن می‌زنم به پارچه تا آرامشِ از دست‌رفته رو برگردونم به روحم
تو چه خبر قشنگم این روزها چه چیزی حالِ دلت رو بهتر کنه؟

پوشک
شیرخشک
شیر
گهواره

آره نباید انتظار داشته باشیم ازون بی عقلای بی درک ک کنترل کنن خودشونو، ولی فکر کارو رفتارشون و حرف نزدن ما فقط مارو پیروعصبی میکنه💔💔💔

چیشده بود نیلوفرجان
الان خوبی عزیز؟

ماهم این چند روز اینقدر درگیر بودیم
شکر خدا امروز تونستم نفس بکشم و یکم به درسا و عقب افتادگی ها برسم بعد یه هفته

بازم جاری عنت اعصابتو بهم ریخته؟

خبر ک سلامتی
دو روزه درگیر مراسم رب گوجه هستیم با شوهرم
ینی پاااااااره شدم😩

انشالله همیشه حال دلت خوب باشه 🌹
منم بعد درگیری های ذهنی یکی دو هفته پیش الان خیلی بهترم حالم خوبه انگار
مثل تو حالم با کوک زدن و خیاطی خوب شد و میشه. همراه با دوره مصطفی امینی خواه انگار تعریف دنیا برام متفاوت شده ........

انتظار بیجا از ادمای بیخود کثیف مارو پیرمیکنه
منم فقط تو خودم میریزم بقیه فک میکنن اونا خوبن

عزیزم خدا بد نده سکته و تشنج چرا چه اتفاقی افتاده

خیلی عالیه
کلا هنر آدمو آرام میکنه من گاهی نقاشی میکشم