سلام قهرمان های یگانه ،سلام مامان های عزیز منم مثل خیلی ها حالم بد میشه ،حتی چند ماه قبل که خونه مادرم بودم و خونه خودمون حاضر نبود خیلی سخت تر هم بود ،از طرفی مادر شوهرم همزمان با زایمان من بیماری سختی گرفته و هیچ کاری نکردند و هیچ مراسمی برگزار نشد برای دخترم که بعداز ۱۰سال دوا و درمون معجزه وار خدابهمون بخشید ، حتی همسرم هم چندین ماهه که جای خوابش رو ازم جدا کرده ،خلاصه زندگی و رابطه و روحیه و جسم و جانم همه چیزم بهم ریخته ،اونقدر خسته و بی‌خواب هستم که الان نمیتونن چشم هام رو باز نگه دارم و دلم میخواد بخوابم ولی باید غذا درست کنم خونه تمیز کنم جارو بکشم ،و..‌کلی کار های دیگه که خودتون میدونید ،ولی وقتی به پیام های دوستان نگاه کردم و فهمیدم که تنها من نیستم که حالم خوب نیست ،و خیلی از مامان ها هستن که اینطوری هستند ،فقط به مادرم فکر کردم که اونها چه شرایط سخت‌تری رو گذروندن ولی طاقت آوردن و الان حالشون بهتره ،خواستم بگم ،بیاید به خودمون قول بدیم قوی تر بشیم ،نه به خاطر هیچکس جز خودمون چون این روزا درسته سخته ،خیلی هم سخت ولی ما از پسش برمی‌آییم یعنی امید وارم و میدونم که میتونیم فقط کافیه یه استراحت کافی داشته باشیم و یکم به خودمون برسیم و کمی بیخیال اطرافیان و بی توجهی هاشون و واکنش هاشون باشیم ،به جاش به خودمون عشق بدیم ❤️❤️❤️❤️دوستتون دارم مامان های قهرمان

سلام عزیزم حرفاتون قشنگه میتونم بپرسم به خودمون عشق بدیم یعنی چی؟ من خیلی این جمله رو میشنوم که خودتونو دوست بدارید به خودتون عشق بدید نیاز به توجه ومحبت اطرافیان نداشته باشین ولی واسم هضم نمیشه متوجه نمیشم انگار ته دلم باز انگار به محبت وتوجه اونا نیاز دارم میگم اخه من که تنها زندگی نمیکنم شوهر دارم خانواده دارم توقع دارم

چقد حرفات قشنگ بود انگار حرفای دل منو گفتی
منم بعد ده سال دخترمو خدا بهم داده
منم همینقد خسته ام
بعضی روزها غذا نداشته باشیم اشکالی نداره
یه روز سینک پر باشه اون هم اشکالی نداره
فقط باید خودمون رو بیشتر دوس داشته باشیم