خاطره زایمان پارت آخر
اون چندساعت برام خیلی سخت و دیرگذشت کلی درد کشیدم منی که ترس زایمان طبیعی داشتم حالا دیگه تو همون شرایط قرار گرفته بودم و داشتم تجربه اش میکردم هرچی پرستارا میومدن میگفتن طبیعی زایمان کن تا الان خوب پیش رفتی بعد این سریع میگذره میگفتم نه اصلا من میترسممم،ساعت ۷:۳۰ شد و دکتر اومد و با جیغ و داد و گریه منو بردن اتاق عمل هیچکس نبود از خانوادم که باهاش صحبت کنم و بهم دلگرمی بدن رفتم اتاق عمل و گفتم من بی حسی میخوام چون میخوام صدای اولین گریه پسرمو بشنوم و ببینمش دکتر بیهوشی و دکترخودم گفت چون دردت زیاده برای بی حسی از کمر نمیتونی همکاری کنی باهامون و منو بیهوش کردن وقتی به هوش اومدم دیگه شکمم خالی بود دیگه اون انقباضارو نداشتم شکمم شل شده و پایین شکمم درد جای بخیه حس میکردم و وقتی برای اولین بار پسرمو دیدم گفتم همه این سختیا ارزش داشت که من مادر شدم و حس عجیبی داشتم که یه نفر از وجود من دنیا اومده و من الان یه مادرم وقتی میدیدمش هم خوشحال بودم و هم ناراحت که دیگه تو دلم نیس که دیگه بارداریم تموم شد و قراره زود بزرگ بشه و من پیر بشم دیگه اون استرس های تو بارداری و نداشتم عوضش خودش پیشم بود صحیح و سالم ولی هنوزم باورم نشده که مادر شدم که با کوچیک ترین گریه اش دلم میلرزه و با تمام وجودم دوسش دارم انگار قبل این عشق و تجربه نکرده بودم انگار اولین بار عاشق شدم.
من که زایمانم گذشت و از زایمانم غیر از حضور پسرم که قسمت شیرین ماجرا بود بقیه اش خاطره بد و ترس برام موند

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط