صبح واقعا حالم بد بود،یک هفتس زایمان کردم تقریبا،دیشب بچه تا صبح نخوابید و نمیفهمیدم چشه همش گریه میکرد،صبح از خستگی خوابش رفت منم خوابیدم دوساعت هنوز نشده بود بیدار شد و دوباره شروع شد،حالا من بیخوابی داشتم ضعف بدنی داشتم از گریه هاش که نمیفهمیدم برای چیه کلافه بودم،سینه هام از سنگینی شیر به کمرم فشار اورده بود،نوک سینمم زخم بود و میسوخت،و تنها کاری که تونستم بکنم این بود که گریه کردم، دیگه مامانم اومد بردش حمام و سشوار بهش گرفت بچه بدون شیر خوابید،این دفعه عذاب وجدان اینکه نتونستم از درد شیر بدم و گرسنه خوابید اومد سراغم دوباره گریه،همسرم و مامانم خیلی کمک کردن و بهم صبحانه دادن و بهم گفتن تو فقط بخواب ما حواسمون هست،دیکه خوابیدم تا الان که دوباره با صدا بچه بیدار شدم اما دیگه خیلی بهتر شده بودم دردمم همینطور و شیرش دادم،همراه خوب واقعا مهمه❤️از هردوشون خیلی ممنونم💕 بعضی وقتا حس میکنم نمیتونم تنهایی از پسش بربیام همش فک میکنم نمیتونم انجامش بدم و کلافه میشم اما این دوتا به دادم میرسن🫶🏻خوشحالم کنارمن و دارمشون✨🌸

وایی منم اینجوریم دقیقا

من از ۴ روزگی دیگه تنها شدم البته که شبا کلا تنها بودم‌از همون اول ولی شوهرم برا این دومی خیلی کمک حالم بود دیگه بخیه هامو که کشیدم حالم خداروشکر خوب شد چند روز اول سخته بعدش دیکه عادت میکنی نگران نباش

قدرشونو بدون من بعد زایمانم دو روز خواهرم کنارم موند و رفت من موندم با کلی مهمون و بچه ای ک نمیدونستم چی میخاد و درد بخیه هام

عزیزم🥹😍
قدمش خیر باشه براتون.
آره واقعا تنهایی سخته مخصوصا یچه ی اول که تجربه هم نداشته باشی.
معمولا میگن تا ۴۰ روز بچه اذیت میکنه تا خوابش میزون بشه.
میگذره این روزا هم مثل ۹ماه بارداری که گذشت

وییی نازی منم مامانم بود ولی دیگه الان رفته شهرشون و من تنها موندم با همسرم واقعا تنهایی سهته