وای من دارم یه ۱ سالگی پسرم نزدیک میشم بغضی میشم
یاد روزای آخر بارداریم که چقدر سخت و پر استرس بود
شب قبل زایمان و روز زایمان که هم شیرین بود هم سخت و پر از درد
روزای اول بعد تولد پسرم که الان با یادآوریشون بخاطر سختیایی که میکشیدیم گریم میگیره
افسردگی اون روزا
و امان از اون روزی که رفتم بیمارستان و دیدم بچمو بستری کردن و توی اون وضع دیدمش الهی هیچ مادر نبینه
دستکش لاتکس توش پنبه کرده بود گذاشته بودن دهن بچم بجای پستونک وای با یادش میخوام بمیرم😭😭
روزا و شبای نوزادی پسرم که انقد کم وزن و ضعیف شده بود 😭😭
وقتایی که مست شیر میشد و خودشو شل میکرد که من به اون حالتش میگفتم آدم آهنی چون بچم دوتا دستاش میوفتاد کلا انگار عروسک بود
و ..... کلی خاطرات تلخ و شیرین دیگه که الان باهاشون اشک میریزم‌

اصلا لامصب خیلی زود گذشت من باورم نمیشه یه ماهو نیم دارم تا تولد دخترم و اصلا نمیدونم بایدچیکارکنم تو شک زمانم

😭😭😭

وزن و قد بچه ات چنده

منم دقیقا بغضی میشم ک میخوام با نوزادیش خداحافظی کنم با ایکه همه همین چالش ها رو داشتیم نمی‌دونم کی بزرگ شدن

دقیقاااااا