یعنی من موندم ده روز دیگه من میخوام برم سر کار شوهرم و صدرا چجوری میخوان این نیکراد رو نگه دارن اینم این همه تایم از ۵ و نیم عصر تا ۷ صبح،اول که نیکراد یه شدت وابسته به من امروز گفتم من کمتر پیشش باشم یکساعتی رفتم بیرون قدم زدم و یکم خرید داشتم اومدم دیدم اینقدر گریه کرده بعد از اون موقع مدام چسب به من خواستم برم ۳ تا تخم بلدرچين اب پز کردم گفتم عصرونه بخوره اومدم دیدم نخور ه شوهرم گفت نخورد بردمش بیرون تو پارک چرخوندم دادم بهش خورد اللن به سوهرم گفتم تو سام بهش بده بزار عادت کنه بهت هیچ انگار نه انگار همینجور گفت نمیخوره خودم نشستم کنارش با بازی بهش دادم خورد شیطونه میگه فردا برم درخواست مرخصی بدون حقوق بدم ولی از کجا بیاریم تو این شرایطاقتصادی زندگی کنیم کلی قسط و وام و هزینه ی بالا و حقوق کم شوهرم و ....

ب نظرم برو مرخصی بدون حقوق بگیر بزار شوهرت خودش ب فکر پول باشه ،پیش بچت باش گناه داره

اگه میتونی نرو
رسیدگی پدر با مادر زمین تا آسمون فرق داره پدرا اکثرا حوصله شون نمیکشه

نرو سرکار بچت کوچیکه هم از نظر احساسی ضربه میخوره هم کلی وزنش میاد پایین چون مردا اصلا عین خیالشون نیس...و کنارشم خودت خیلی ضربه روحی میخوری پس تو موظف نیستی بری سرکار تو یه مادری اگه خیلی تونست بجای تو مادری کنه اونوقت برو سرکار....با تشکر

من درخواست مرخصی بدون حقوق دادم ولی مدیر موافق نیست، همه ش میگم خدا کنه معحزه بسه و قبول کنه

میگم چطور تا الان تو مرخصی موندی ،دختر من بعد ده ماهگی رادین باید بره سرکار

اگه میتونی نرو
رسیدگی پدر با مادر زمین تا آسمون فرق داره پدرا اکثرا حوصله شون نمیکشه

من میخواستم برم سرکار بچمو بردم مهد عادت نکرد و مجبور شدم دیگه نرم البته پول مهد از حقوق یه ماه من بیشتره ،و من همچنان دارم میبرمش که عادت کنه این بچه (عادت نمیکنه مارو هم از کار انداخت ).

مرخصی بدون حقوق حداقل یکی دوماه که بتونی نیکراد رو به باباش بدون خودت و باباشو به نیکراد بدون خودت عادت بدی
بعد اگه اوکی شد برو
نشد تا آخر مرخصی بگیر
استرس میگیره نیکراد
البته عادت میکنه
ولی سخت بهش میگذره

برو اونجا بگو من شرایط اومدن ندارم به مدیر بگو گیر بده که بازنشسته کنن تو رو
بگو دوتا بچه دارم ....

به نظرم یه مدت کوتاه مرخصی بگیر وابستگی بچه کم کن بعد برو
چون اون ترس از دست دادن تو وجودش میمونه
کار میشه یه کاریش کرد ولی روحیه بچه مهمتره
میدونم سخته ولی تو از پسش بر میای
ما همه هر حالی که هستیم از بچگی اومده
ترس حسرت شادی غم امیدواری سختکوشی هرچی
برا همین به نظرمن ترس از دست دادن خیلی بد
بازم مادر بهتر میتونه برا بچه اش تصمیم بگیره
مطمئنم شماهم به فکربچه ها هستی که میری سرکار که در رفاه باشن پس بهترین تصمیم خودت میگیری عزیزم

شغلت چیه

یکم دیرعادتش دادی بهباباش. مادرشاغل بایدازبدوتولدعادت بده بابا وبچه روبه هم

من از چهار ماهگی دخترم رفتم سر کار و از یک سالگی شیفت ۲۴ ایستادم. شوهرت تا مجبور نشه بچه را نگه نمیداره. اگه ببینه نیستی دیگه نمیاد بگه نخورد. به نظرم بیشتر شوهرت را توی بچه داری دخیل کن

به نظر من بزار چند ماه هم بگذره بزرگ تر بشه یکم