سلام خانما من پسرم الان دوماهش از روزی که به دنیا اومده هی میپیچه به خودش و گریه میکنه همش باید بغلم باشه میزارمش سر جاش گریه میکنه بعد کلی هم دکتر بردم گفتن هیچیش نیست بعد هی یه ۳ ۴ روز خونه خودم میگرمش یه ۳ روز میفرستم خونه بابام بچه رو اخه شیر خشک میخوره دیگه اونجا مامانم و خاهرارم میگیرنش اخه شوهرم که میره سرکار هی باید به موقع غذا ببره نمیشه خودمم برم خونه بابام تنهایی هم واقعا خیلی سخته هم بچه رو بگیرم هم به کارا خونه رسیدگی کنم روزه دوباره باید اشپزی کنم غذا فوری هم شوهرم نمیخوره هی یا قورمه یا قیمه و ... که خیلی زمان میبرن باید درست کنم بعد مادرشوهرم هی میاد همجا غر میزنه که بچه عروسم مریض یا به من میگه تو از پس بچت بر نمیای که بگیریش مهر مادری نداری چرا میزاریش خونه بابات و ...

خب عزیزم چرا بچه آوردی مادرشوهرت راس میگه ناراحت نشو بچه دو هواعه میشه غذا زیاد درست کن فریز کن بگو خواهر مادرت بیان یه ساعت نگهش دارن سریع غذا درست کن

بگو تو مهر مادری داری برا پسرت غذای دیر اماده مثل قیمه قورمه بپز
چون پسرت که درک ندارع از شرایط الانم
منم که با فرستادن نوت به خونه بابام پسرتو پررو کردم که انتظار دارع براش غذای مفصل درست کنم
تو هم که نه غذا درست میکنی کمکی کنی نه نوتو نگه می‌داری مهرمادریت به زبونت ارث رسیده

هیچکس واقعا نمیتونه آدمو درک کنه ولی واقعا کسی حق قضاوت کردن راجب مادری کردن برا بچتو نداره بزار هرچی می‌خوان بگن چه اشکالی داره از کسی کمک بگیری منم اگه شرایطش باشه کسی باشه بهش اعتماد داشته باشم ازش کمک میگیرم ولی نیست،بچتم چیزیش نیست دختر منم گریه می‌کنه اول آرومش میکنم وقتی می‌خوابه به کارام میرسم مامانمم خودش کارای خونش زیاد نمیتونه برسه برا همین نمیتونم بچمو بهش بسپارم از مجبوری خودم به همه کارا رسیدگی میکنم

حتما کولیک داره
کاش به خواهرت بگی بیاد کمک بچه رو نده

خیلی بچمو دوس دارم ولی مجبورم بزارمش خونه بابام... یه چن وز که میگیرمش دیگه نا نمیمونه برام فشارم میفته و ...

خسته شدم هی سرم غر میزنن وقتی بچه اینجا هی باید بغلم باشه نمیزاره غذا درست کنم برا شوهرم که ببره سرکار شوهرمم صبح میره اخر شب میاد نمیتونه کمکم بده