«آینه، همان آینه است»
این روزها که درگیر «از شیر گرفتن» گل‌پسری بودیم، انگار داشتم با خودم تمرینِ صبر می‌کردم. گاهی جیغ‌هایش که بلند می‌شد، دلم می‌خواست آسمان را به زمین بدوزم، اما همان‌جا یاد گرفتم که: بچه‌ها دقیق‌ترین کپی‌برداران دنیا هستند. هرچقدر من بند دلم را سفت‌تر نگه داشتم و صبوری‌ام بیشتر شد، او هم آرام‌تر شد؛ انگار داشت «آرامش» مرا کپی می‌کرد.
این دقیقاً همان چیزی است که آیت‌الله حائری شیرازی (ره) در تمثیلِ «ظرفِ شیر» به ما یادآوری می‌کنند. ایشان می‌فرمایند شخصیت کودک، مانند ظرفی پُر از شیر است؛ پُر از حُرمت و حیثیت. وقتی این ظرف پُر است، کودک با احتیاط راه می‌رود، مودب است و مراقبِ رفتارش. اما وای از آن روزی که ما به او «تنه» بزنیم! وقتی با سرزنش یا تحقیر، حرمتش بریزد، دیگر چیزی برای از دست دادن ندارد؛ دیگر آن کودک سابق نمی‌شود.
پس، در این دورانِ حساس که بچه‌ها دارند ذره‌ذره قد می‌کشند، بیایید گاهی «تغافل» کنیم؛ یعنی عیبشان را ببینیم اما جوری رفتار نکنیم که بفهمند ما عیبشان را دیده‌ایم! بگذاریم ظرفِ حرمتشان پُر بماند تا با همان وقار و آرامشی که از ما کپی کرده‌اند، بزرگ شوند.

چقد اين نقل قول هايي ك از ايت الله حائري ميزاري خوبه❤️

عزیزم همیشه به موقع تلنگرمیزنید،منم برای شیرشب موندم چطور این مرحله سخت سپری کنم،کاش فراموشی دست ازسرمون برداره و شخصیت بچه‌ها روخدشه دارنکنیم

حرفش قشنگه عملشع ک سخته

قشنگ بود 👏👏👏👏👏

عزیزدلم
خیلی قشنگ بود
منم در پروسه هستم
بعضی وقتا کنترلم از. دستم می‌ره ولی واقعا چی میتونم بگم.
خیلی حرف قشنگی بود
شاید باایید تلنگر میخوردم

چه قشنگ و دلنشین🙏