شذه براتون پیش اومده باشه که انقدر کاراتون زیاد باشه که روزها بگذره اما از بچتون لذت نبرید و به اینکه چه حسی بهش دارید فکر نکنید؟ یعنی زیاد بینتون رد و بدل عاطفی نباشه چون وقت همیشه کمه
من جدیدا همینم
مادرمم همش ایراد میگیره امروز دختر ده ماهمو تو باغ بردم که پوشک عوض کنم تو دسشویی از تاریکی ترسید مادرم دعوام کرد گفتم فکر نمیکردم که ترسیدن رو بدونه
بعدش به این فکر کردم واقعا من میتونستم بیشتر دقت کنم و به احساسات بچم نزدیکتر باشم اما انگار هییییچ وقت وقت ندارم صبحونه بچه ها نهارشون پوشک شیر استراحت به کمر درد و ظرف کار و... دلم براش سوخت من اصن باهاش بازی های بچگونه نکردم زیاد یا دوتایی حرف نزدیم و رد و بدلی نداشتیم اصن نمیدونم این بچه از کجا اومده به کجا میره الانم جا انداختم خسته کوفته ام خدایا همش عذاب وجدان دارم
مادر کودک بچه پوشک شیر مادر

من بازی نمیکنم زیاد باهاش چون باداداشش بازی میکنه ولی درحین بازی ذوق میکنم براش
یامثلا میگه بغلم کن از بلندی بیارم پایین یکم بیشتر بغلش میگیرم نوازشش میکنم میگم خیلی دوستت دارم
ولی بگین جوری باشه که روتین روزانه باشه نه گاهی در روز چندبار گاهی اصلا

من بیشتر از اینکه مادرِ دخترم باشم، دوستشم. ارتباط عاطفی مون زیاده و دائما باهم تعامل داریم... ولی حیف زندگیم رو به فروپاشی هست... و من هر شب با گریه میخوابم، از غم اینکه نکنه از دخترم جدا شم😭😭😭 بخاطر همین، روزها تا جایی که میشه، بغلش میکنم، بوش می کنم، بوسش میکنم ...😭😭😭