مامانی‌های مهربون
همسر شما توی بچه‌داری و کارای خونه تا کجا همراهتونه؟ چند ساعت توی هفته؟
از دیدگاه شما، برای اینکه یه زن از نظر روانی خسته و فرسوده نشه، چه اندازه باید از شوهرش انتظار کمک داشته باشه؟
مثلاً اینکه چند ساعت بچه رو بسپره به پدرش تا خودش بخوابه، حموم بره، با دوستاش حرف بزنه یا حتی فقط یه گوشه بشینه و هیچ کاری نکنه، طبیعیه؟
شما توی زندگی خودتون چه تجربه‌ای دارین؟
همسرتون بدون اینکه بگین خودش متوجه کارای خونه و بچه می‌شه؟
وقتی خسته‌این، حالتون رو می‌فهمه؟

بخدا قسم فقط پول بده هیچ کم نداشته باشم برای خودم خونه پسرم همه چی خلاصه زود زود خرید کنه حاضرم یه لیوان برام بر نداره فقط پول بده تمام عصاب بی پولی رو ندارم فقط با این موضوع به هم میریزم وگرنه کار خونه انجام میدم مهم نیس

تا جایی همراهه که ماتحت گرامیشو میزاره زمین و بعدش هم اونو از زمین بلند میکنه بره دراز بکشه ،خسته باشیم میفهمه ولی خوب خیلی فرقی نمیکنه براشون از نظر روانی احتیاج دارم یک سال نبینمش ،خودش عامل بزرگ فرسودگیه

از نظرم کمک نیست وظیفه ی مرده
یعنی تو کارخونه و بچه داری همونقدر که زن نقش داره مرد هم نقش داره
تو خونه ی ما که اینجوریه

برا من هیچ همکاری نداره واقعا دارم زیربار مسئولیتا له میشم

شوهر من‌ هر چند روز یبار یکی دو ساعت میاد میبرتش مغازه
فقط در همین حد
کارای خونه ام اصن کار نداره
معتقده خونه برا تو بیرون برا من
ی استکان هم جابجا نمیکنه🤷🏻‍♀️

سلام فرزانه جون خوبی من یادمه از وقتی بچه هامون خیلی کوچیک بود تو نی نی پلاس با هم بودیم چقد خوشحال شدم اینجا دیدمت

شوهرمن اصلا نه کارای خونه روکمکم می‌کنه نه بچه هارو میگیره اصلا،همه بارشون رودوش خودمه،نهایت ببرمون بیرون اونم تنهایی نمیبرشون میگه اذیت میکنن.دست تنهام بادوتابچه فصول ،چیزی ام میگم میگه میخواستی بچه نیاری

همسر من تا از سر کار میاد سفره رو پهن میکنه البته همه باید پاشن ،بعد از تمام شدن همه لاید جمع کنن بعد حمام میبره گاهی،دستشویی میبره ،چند روزی میشه از بس اعتراض کردم یکی از بچه ها رو دادم بهش گفتم دوتا رو نمیتونم ،سوین برا تو سهیل مال من ،میخوابونه قصه میگه اینجوریه خونه ما
فقط من یه مشکلی که دارم خونم کوچیکه بچه ها هم ول کن من و باباشون نیستن دوست دارن پیش ما بخوابن میگن میترسیم،حالا سهیل با من میخوابه سوین با باباش ،شوهرمم میگه سوین هووی تو شده،اصلا و به هیچ عنوانی تو هال این دوتا نمیخوابن ما تو اتاق خوابمون راحت بخوابیم ،اخه تک خوابه هست خونم

من شوهرم یکماه هست یکماه نیست
در کل وقتی هست خیلی خیلی کمک می‌کنه
ولی خوب اکثرا باید بهش بگم فلان کار کن یا با بچه تمرین کن ... بچه من مشکلات خاص خودش داره

بنام خدااااا توو هییییچ کاری کمکم نیست رسما هیییییچچچچچچ کاری.یه تنه دارک کل زندگی رو میچرخونم.قرار بود دوتایی بچه رو بزرگ‌کنیم ولی فقط تا حاملگیم تونست هندل کنه بعدش دیگ توو افق محو شد😁خدا خیر و سلامتی بده ب مامانم و مادرشوهرم.اگ اونا نبودن ک هیچی.ولی هرچقدرم کمک باشن هیچکس جای خالی همسر آدمو نمیگیره.الان خیلی خستم زود عصبی میشم جسم و روحی داغونم.شاید اگ همسرم کوکم بود همه چیز فرق میکرد

تا حالا نشده خودش متوجه بشه و کاری انجام بده ولی اگه من ازش بخوام انجام میده و منم از رو نمیره و همیشه بهش میگم اما اینجوری باب میلم نیس دوس دارم خودش متوجه بشه بارها هم باهاش در این مورد صحبت کردم ولی حرفای تکراری

درهیچ کاری کمک نمی کنه

نمی‌خوام اصلا کمک کنه فقط دهنسو ببنده غر نزنه ایراد نگیره راضی ام
یکم هم توی دعواها مودب باشه

بنام خدا
خونه براش حکم رستوران رو داره ولاغیر

پسرم۱۲سالشه شمابگو۱۲ثانیه کمک کرده نکرده

به نام خدا دریغ از یه رب کمک کردن توی بچه داری ...راضی نیستم ازش خدا هم راضی نباشه.
با دوتا بچه کوچیک به مرز فروپاشی رسیدم 💔

اگ از صد در صد بخوام بگم کلا شاید ۵ درصد😅

تو خونه داری کمک میکنه بچه داری اصلا

من همسرم قبلا از شیش صبح تا شیش غروب سرکار بود بعدشم کمک میداد مثلا غذای یچه ها رو میداد و بازی میکرد باهاشون الان یه مدته سرکار نیست خیلی بیشتر کمک میکنه حتی صبحا میگه تو بخاب چندساعت بچه ها در اختیارشن بیرون بازی حمام غذا فقط سرویس رفتن بچه ها با خودمه مهمونی مسافرتم بریم یکیشونو گردن میگیره

همسر من میره اصلا دست به سیاه و سفید خونه نمیزنه حتی بلد نیس ی ماشین لباسشویی روشن کنه .. موقعی هم که خونس دراز میکشه همش بهش میگم حداقل ی تکون بخور زخم بستر نگیری😅

منم تا یمدت خیلی دغدغه این داستان رو داشتم که چرا شوهرم وقت نمیزاره ،بخصوص که میبینم برادرهام‌، همه کارهای بچه رو میکنن و بچه ها اصلا نیازی به مادر نمیبینن... مثلا فکر کن داداشم ۳ تا بچه داره ، از سر کار میاد با بچه ها تو خونه بازی و کشتی میگیره ،هرررر بیرونی که میره بچه ها اگه دوس داشته باشن میبره ،حتی مکانیکی هم بره میبره ، حموم اگه رفتنی باشن میبره و ... این در حالیه که زنداداشم خونه دار هست و کار و دعدغه ی خاصی ام نداره و داداشم طبقه بالای مامانم اینا هست ،یعنی بچه هام خیلی میان خونه مادربزرگشون .... حالا من خودم معلم هستم ،دانشجو هستم ، و بچمم جایی نداره که تنهابی بره ۲۴ ای باهمیم ،ولی میبینم که همسرم یا همیشه سرکار هست یا خسته ی کار هست . ولی از وقتی با این قضیه کنار اومدم که دیدم برادرهام اخلاقای بد هم دارن ،ولی شوهرم اون اخلاقا رو نداره و پذیدفتم که هر کسی عیبی داره دیگه

قطعا که باید کمک کنند
تو کارای خونه شوهر من اصلا کمک نمی‌ده یعنی صفر ولی من توقع دارم لااقل وقتی مریضم یا جاییم درد می‌کنه میاد خونه در حد بردن و آوردن و شستن ظرفها کمک کنه. ولی صفر کاملا
تو بچه داری الان یکم بهتره تو نوزادی تا یک‌سالگی که اصلا نبود
الان گاهی می‌بره پسرمو در مغازه گاهی پارک
گاهی خونه میاد باهاش بازی می‌کنه
کم و بیش البته یه تایمی یهو مودش میگیره هرشب باهاش بازی می‌کنه گاهی هم میبینی به هفته حال نداره باهاش بازی کنه
ولی من توقعم تو بچه داری همینه که هر روز حالا یا پارک ببرتش یا تو خونه باهاش بازی کنه در واقع هر شب

سلام عزیزم نه تاحالا نشته بچرو بگیره من بخپابم از این حرفا😂😂😂😂😂

همسر من بعد اینکه از سرکارمیاد میخوره میخوابه یه ساعتی بعد با پسرم بازی میکنه هرازگاهی یه ساعتی میبره بیرون اگه من کارنداشته باشم حوصله داشته باشم میرم بیرون اگه نه میگم شما برید همسرم خونه نبودنی نیاز باشه با دوستام یا خواهرم مادرم حرف میزنم تلفنی خونه خواهرمم با پسرم میرم بیرون رفتنی هم اکثرا با پسرم میرم وقتایی که همسرم نیست حالا چی بشه بذارم پیشش برم واسه خودم

من حتی بگمم متوجه نمیشه

گاهی آره درک میکنه شده ازخستگی غروب خوابم برده یه ساعتی چرت زدم حواسش به بچه هابوده
شده باپسربزرگم بریم بیرون خرید،دوقلوهارونگه داشته ولی کارخونه انچنان انجام نمیده چون کارشم سنگینه وخسته دوتااستکان بشوره😅

جدیدا خودم میخوام ازش.

توکارخونه کمک نمیکنه اما اگ کاری داشته باشم میاد کمک خیلی وقتا بیرون ک بودم اگ کاربوده خونه ظرفی نشسته بوده شسته سبزی پاک میکنه اما جاروطی یا دستمال کشی ن نمیتونه ولی کارشم سنگینه توقع ندارم تو کارخونه کمک کنه اما برابچه گاهی میگه میبرمش تو تنهاباش استراحت کن شبا میخوابونه یه وقتایی دستشویی حموم پسرمو میبره....

همسر من در ماه فقط ۱۰ روز پیشمونه.محل کارش یه شهر دیگه س،به اندازه همون ۱۰روز کمک حال هست.گاهی غذا هم درست میکنه،پیش بچه ها میمونه به کارام برسم.

سلام گلم
همسرم ازخودش متوجه نمیشه .
خودم هی بهش برنامه میدم که چیکارکنه. نکنه
وگرنه. ازخودش متوجه نمیشه
بهش هم بگم ناراحت نمیشه
خودش میگه من بلد نیستم یاید هی یادآوری کنم .
حالمم بد باشه باید خودم رو سرپانشون بدم بدش میاد میگه همش توهم مریضی ...مسخره میکنخ

خدا خیرش بده همسر من هوادار هست خداییش با این که گرفتاری های خاص خودشو داره.

منم بچه با نیاز ویژه دارم و یه پسر ۵ ساله ک امسال میره مهد
شوهر من همش سرکاره ولی در حد مثلا یه جلسه برم یا برم باشگاه یا استخر
بتونه نگه داشته باشه هر دو رو
ولی من مجبورم کوچیکه رو همراه خودم ببرم چون دوتا باهم سخته
من خیلی خسته ام اصلا هر چی بدو میکنم باز میبینم کارام تمومی نداره

همسر من ک کلا سرکاره ولی روزایی ک تعطیل باشه یا تابستون باشه خدایی کمک میکنه تو سفره انداختن ک جمع کردن ... یا بچه ها رو نگه میداره کارام میکنم باهاشون بازی میکنه ...‌ گاهی شامم درست میکنه

همسرمن چون خیلی سرکارهست وشب بیداری زیاد داره وقتی خونه اس خیلی خسته اس و خیلی کم کمک میکنه و تمام بار مدیریت خونه وبچه ها با خودمه و واقعا خسته میشم اذیت میشم
ویکی از تنش هامون سرهمین هست که من میگم خسته میشم دست تنهام و اونم میگه منم همش سرکارم و دارم برای شما تلاش میکنم🥲🤕

مال من که هیچ کمکی نمیکنه
منم عادت کردم خودم کارهامو انجام بدم🫤🫤

مادر زیبا موهاتو چکارکردی

سر بچه ی اول خیلی بلد نبود
سر دومی بهتر درک کرد چون زمان بیشتری خونه بود و میدید چقدر درگیرم
ولی گردن نمیگیره هیچ کاری رو باید تو عمل انجام شده بزارمش
مثلا از قبل برنامه ریزی میکنم و میدونم که خونه است
لحظه ی آخر قبل بیرون رفتنم بهش اطلاع میدم میرم😅😁
من میگم یا مرد باید کمک کنه یا اجازه بده یک کمکی بیاد حداقل یا بچه هارو نگه داره یا کارهای خونه انجام بده