تجربه من از زایمان سزارین:
من ۴۰ هفته و یک روز بودم که رفتم بیمارستان خودمو بستری کنم و آمپول فشار بزنن برای طبیعی، رفتم و بعد از معاینه پرستار گفت بهم دهانه رحمت کیپ کیپه نیم سانت هم باز نشدی و تازه بالا و خلفی هم هست که یعنی پروسه زایمانت رو خیلییی سخت و طولانی میکنه، گفتم یعنی شما میگید سزارین کنم؟ گفت من نمیتونم نظر بدم برو پیش دکترت، من از اونجا مستقیم رفتم پیش دکترم ولی دیگه تصمیمم رو گرفته بودم. از روز اول بارداریم گفته بودم طبیعی میخوام اما اگه ذره ای حس کنم ممکنه دو درده بشم یا حتی زایمان طبیعی کنم ولی با یه خاطره بد کلا قید طبیعی رو میزنم و سزارین میشم. واسه همینم وقتی دکترم گفت بخواب معاینه ات کنم گفتم خانم دکتر معاینه نکن نامه سزارین بنویس من پشیمون شدم. نامه رو نوشت و گفت برو همین الان بستری شو منم تا ۷،۸ ساعت دیگه میام. اون موقع ساعت حدودای ۱۲ و نیم اینا بود. رفتم بیمارستان و تو زایشگاه بستری شدم، چند ساعت بیکار نشسته بودم تا اینکه ساعت های ۴ اینا بهم سوند وصل کردن که خیلیییی بد بود از لحظه ای که سوند رو به من زدن کلا اذیت بودم و سوزش داشتم، هم سوز هم یه حسی که انگار میخواد هر لحظه دسشوییت بریزه و اذیتی ولی نمیاد... ساعت ۴ مامانم و شوهرم اومدن پیشم و یکم وقتم با اونا گذشت تااا ۵ و خوردی که گفتن آماده بشم برای رفتن به اتاق عمل (همچنان سوند داشت دیوونم میکرد)
منو بردن تو اتاق عمل و دکتر بیهوشی اومد و به کمرم بی حسی زد که اصلاااا اصلا درد نداشت، بعد دو سه ثانیه پاهام شروع کرد گز گز کردن ویهو داغ داغ شد، سریع منو خوابوندن و من دیگه هیچی از پایین تنه حس نکردم، حتی اون همه اذیت سوند یه دفعه هیچی شد.

سوند رو موقع که بی حسی میزنن ،نمیزنن!!! 🥲

بنظرت حالا بی حسی بهتره یا بی هوشی و اینکه سزارین اختیاری شدی تو بیمارستان دولتی ؟

ای جانم انشاالله خداپسرتو حفظ کنه خداکنه پرسه زایمان منم مثل شما باشه🥺💙

بسلامتی عزیزم
من هفته 34کلی هم کار نکرده دارم واسه بدنیا اومدن دخترم
هرازگاهی بعضی روزا کمرم درد می‌کنه خیلی میترسم که نکنه بچه زود بدنیا بیاد
شما هفته 34به بعد همچین دردهایی رو نداشتید؟؟
میگن طبیعیه ولی من استرس دارم

بدترین قسمتش برام اولین راه رفتن بعد از عمل بود که جونم رو به معنی واقعی کلمه به لبم رسوند و نفسم رو برید، بار دوم از بار اول بهتر شد و بار سوم از بار دوم و خلاصه هر بار راحت تر شد راه رفتن، تازه من فرداش که مرخص شدم چهار طبقه خونمون رو بدون آسانسور رفتم بالا ولی خداروشکر خیلی اذیت نشدم. تا سه چهار روز اول هم جای بخیه هام مخصوصا سمت چپ خیلی می‌سوخت و اذیت می‌کرد موقع جا به جا شدن اما اونم به مرور کمتر شد (هنوزم هست ولی خیلی کمتر از قبل)

تو بخش تا زمانی که بی حس بودم هیچ دردی نداشتم طبیعتا، راستی من به خاطر هیجانم اصلا هم رعایت نکردم و همش داشتم حرف میزدم و سرم رو تکون میدادم🥲🤣
کم کم که اثر بی حسی رفت منم یه دردهای خفیفی سراغم اومد که خداروشکر با مسکن ها و شیاف ها سریع کنترل میشد

یه پرده بینمون کشیدن و دکترم مشغول شد، فکر میکردم ممکنه چون به هوشم ضعف کنم یا اذیت بشم ولی واقعا هیچ حس بدی نداشتم. حتی گاهی می‌فهمیدم داره کدوم قسمت بدنم رو باهاش ور میره ولی دردی نداشتم فقط میفهمیدم. کل پروسه داخل اتاق شاید ۲۰ دقیقه الی نیم ساعت طول کشید و بعدش بردنم توی بخش...