دخترم ۳ سال و ۷ ماهشه اما جدیدا برگشته به ۲ سالگیش انگار شیطنتای اون دورانو داره انجام‌میده مثلا بشقاب برنجو خالی میکنه رو میز له له می کنه ورز میده تو مشتش میریزه رو خودش رو زمین الانم نارنگی دارم دو سه تیکه ی آخرشو چلوند و مالید به خودشو مبل 😐 تازه حمومش برده بودم چون صبح بیدار شد گفت تخم مرغو بده من شکست دستشو مالید به صورتش و بدنش علاوه بر این رفتاراش سر سوزنی حرف شنوی نداره مدام در حال جیغ و داد و بهانه گیریه شب قبل خواب یهو چنان گریه و جیغ سر داد انگار افعی نیشش زده باشه هر چی می گفتم چی شده هیچی نمی گفت بغلش کردم خوابش برد صبحم بیدار شد باز با گریه و بهانه هر روزم همینه روانمو به هم ریخته آرامش ندارم از دستش تو بگو من یک ساعت در روز بگم خدایا چه کار خوبی کردم بچه دار شدم نه اینکه دوسش نداشته باشم نه جونم به جونش بسته س همش داره سرم داد میزنه با اینکه ما همیشه با صبر و آرامش باهاش صحبت کردیم برای همینه که هرگز نمیخوام دیگه بچه بیارم

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط