خودمو با سه ماه پیش ک دخترم ب دنیا اومد مقایسه میکنم
میبینم چقدر فرق کردم
الان دیگ راحت میتونم بچه داریمو کنم بفهمم گریه های دخترم از چیه بیقراریش برلی چیه
ب کارای خونم برسم ب خودم برسم
درسته هنوز نمیتونم خیلی وقت بزارم برای خودم با دوستام برم بیرون باشگاه ووو
اما تا همینجاشم ک تونستم روال باشم و مدیریت کنم دخترمو و زندگیمو خیلی از خودم راضیم .
۳ ماه پیش روز و شب نداشتم فقط گریه میکردم اشتهام کور شده بود از همه متنفرم بودم
الان میبینم چقدر ب خودم سختی دادم و با حرفام چقدر بقیه رو رنجوندم
اگ میدونستم اینقدر زود همه چی راحت میشه هیچ وقت اون همه خودمو اذیت نمیکردم

منم وقتی مامانم رفت روز ۱۰ خیلی گریه کردم و چون زردی دخترم خوب نمیشد بعدم دچار عفونت شد و بستری شد خیلی گریه میکردم وهمش میگفتم مامان خوبی نیستم نمیتونم از بچم درست نگه داری کنم و گرنه اینطوری نمیشد همه میگفتن داری لوس بازی درمیاری و این اتفاقات برای همه میفته ،و زمان برد تا زندگی روی روال خودش بیفته،الان دلم لک زده برم خیابون برای خودم بچرخم ،خرید کنم،مغازه هارو نگاه کنم باشگاه برم ولی این روزا هم میگذره خیلی زود هم میگذره باید به خودمون سخت نگیریم و از این سن بچه هامون لذت ببریم چون خیلی زود بزرگ میشن و همه این روزا خاطره میشن

حق داشتیم سخت بود خداروشکر بسلامتی گذشت

من دخترم ساکت خیلی فقط بغلی باید کنارش بشینم بغل هم نه کنارش هم بشینم خوبه برم دنبال کار گریه میکنه ولی خواب اینا کلا اژ اول اذیت نکرده 12 یا یک شب میخوابه 9 تا 11 صبح میخوابه کولیک و رفلاکس هم نداشته

منم همین بود وقتی مامانم اولش از پیشم رفت داشتم میمردم الان دیگ اینطور نیسم خودم ب کارام رسیدگی میکنم

اره دقیقا ادم دستش میاد چیکار کنه اولش نابلدیم دیگ

دقیقا بعد چند وقت راحت میشه.من بعد ۴۰ روز خیلی راحت شده بودم دیگه