سلام عصرتون بخیر باشه یه موضوعی که واقعا منو اذیت میکنه در مورد دخترم می خواستم با شما در میون بذارم ببینم بچه های شماهم اینجورین یا فقط دختر من اینجوریه امروز بعد مدتی رفته بودیم مهمونی بعد اونجا یه پسری بود از دختر من پنج شش ماه کوچیکتر بود دختر من داشت بازی می کرد مثلا اون پسره اومد با دختر من بازی کنه دختر من هیچیشو به اون نداد وسایلاشو وقتی که به وسایلش دست می زد دختر من جیغ می زد می گفت دست نزن بعد پسره رفت با وسایلای خودش بازی کنه دختر من رفت سریع ازش گرفت نمیذاشت به چیزی دست بزنه حتی مثلا وسایل خود پسره نهمیذاشت به بالش دست بزنه به هیچی نمیذاشت دست بزنه وقتی که دست می زد گریه می کرد دخترم یا می رفت ازش می گرفت اون پسره گریه می کرد گفتم بگم ببینم شما در مورد این میتونین راهنمایی کنین یا مثلا چیکار کنم که عادتشو ترک کنه

مثلا وقتی بچه های جاری من میان خونمون یه وسیله ای دستشونه گریه میکنه میگه باید اونو به من بدین نمیدن بیشتر گریه میکنه خودشو میزنه زمین بیشتر جیغ میزنه بیشتر گریه میکنه میگه باید حتما اون وسیله رو بدین به من تو وقتی که اون وسیله رو ندی بهش آروم نمیشه هر چقدر آرومش کنم به زبون بیارمش یا یه چیز دیگه بد اطلن قبول نمیکنه میگه باید حتما همون وسایل باشه بعد اونام نمیدن بهش اینم همش گریه میکنه اعصاب من خرد میشه

عزیزم چون میدونه با گریه و جیغ به خواستش میرسه،دوبار که این کار کرد محکم بهش بگو اون وسیله خودشه یا اسباب بازی خودشه و هر چقدر هم گریه کرد توجه نکن دو سه بار که ببینه گریه و جیغاش بی تاثیر شده کم کم کنار میاد چون این رفتار اگه ادامه دار بشه بعدا بیشتر اذیت میشی دیگه کم کم یاد میگیره که همه چی مال خودشه و میتونه همه چیز رو از همه بگیره بعد کم کم ترد میشه اینجوری اذیت میشه

دخترمنم همینه و همیشه همسرم میگه تقصیرتوعه بدتربیتش کزدی😔

فکر کنم مال سنشونه دخترم رو وسایل خودش فقط حساس بود الان خیلی بهتر شده با کسی میخواد بازی کنه میگه نوبتی ولی داریم از خودش ۳ ماه بزرگتر حتی به لباسای دخترمم حسودی میکنه با جیغ و گریه میگه مثلا فلان چیز دلسارو میخوام ولی دخترم رو مال دیگران اصلا اینجوری نیس اسباب بازیشونم اگه خودشون بدن میگیره ندن سمتشون نمیره دنبال دعوا نیس 😀

باید ببری جاهایی که بقیه بچها هستن مثل خانه بازی یا پارک یه سری از وسایلاشم ببر بهش بگو اسباب بازیاشو بده بقیه بچهاهم بازی کنن
یا عروسکاشو بچین دور و برش و اسباب بازی و وسایلاش و بده عروسکاش بهش بگو حالا با هم بازی کنین خوش میگذره از خودت ذوق نشون بده وقتی وسیله ش رو برمیداری بگو خیلی خوبه با هم بازی کنیم کم کم یاد میگیره

آره بچه های ماهم اینجورین

ببین پسر منم دقیقا همین بود
یه مدت خیلییییی اینور و اونور رفتم و اصلا مداخله نکردم وقتی این اتفاقا میفتاد
فقط وقتی وسیله یکی رو برمیداشت ازش میگرفتم و میدادم به بچه
با اینکه گریه میکرد سریع از اون محیط خارجش میکردم
یه مدت اینکارو کردم
الان خیلیییی بهتر شده
و قشنگ بازی میکنه و اسباب بازی هاشو میده
یه وقتایی هم لج میکنه نمیده ولی دیگه اینجوری حرص نداره که از همه بگیره و نده
به نظرم تو هم اینو امتحان کن
تند تند ببرش توی محیطی که بچه ها هستن
یا مثلا پسر من اینطوری بود که توی کارگاه مادر و کودک میرفت از یه بچه وسیله ای که مربی به همه داده بود میگرفت میگفت اینم مال من
چون میفهمید بچه ناراحت میشه بیشتر اینکارو میکرد
ولی بعد یه مدت عادی شد براش
الان خیلی بهتر شده ولی هنوز با بچه هایی که کوچیک ترن از خودش اینکارو میکنه
با بچه های همسن و بزرگتر نمیکنه

خانه بازی هم میرم بچه های بزرگترو میزنه مثلا نمیزاره موتور سوارشن ... درصورتی من خیلی باهاش ارومم نمیزنمش ازکی یاد میگیرن

برا ما برعکسه انقد بیزبونه ک بچه ها وسایلشو ازش میگیرن
پسرداییش همسنه باهاش دیروز خونه مامانم ماشینای خودشو نمیداد آرین
ماشینایی ک خونه مامانم هست رو هم نمیداد بهش🫠

دقیقا هامین هم اینطوریه کسی میاد خونمون از ترس که همش جیغ جیغ میکنع دراتاقو میبندم بعد جایی بریم هم همین داستانه حتی تولد برادرزادم رفتیم انقدر گریه که کیک مال منه هیچکی فوت نکنه حتی کسی جلو ماشین بشینه خوشش نمیاد باید حتما خودش ومن بشینیم

ما هم تو این شرایطیم بچن دیگه زبون نمیفهمن اصلا مگر اینکه حالا هر جور شده حواسشو پرت کنی