فک نکنم هیچکس تو این دنیا انداره من گریه کرد یا غصه خورد روزی نیست که گریه یا بغض نکنم اینقد بغض کردم و تو خودم ریختم که الان تبدیل شد به تیروعید به این گُندگی تو گلوم. برا مریضی هام گریه میکنم برا اینکه روزی هزار بار قرص میخورم گریه میکنم بقیه رو میبینم سالمن حسودیم میشه بشون.برا خانوادم که انگار بچشون نیستم و حتی حالمو نمیپرسن گریه میکنم من دیگه با این قرصا که دارم میتونم داروخونه بزنم برا پسرم گریه میکنم که چجور تحمل درد داره بخوام عمل لوزه کنم. من که بزرگم تحمل نداشتم این که بچن. از گشنگی میخوام بالا بیارم هیچی نمیزاره دکتر بخورم جز فرنی و شیر برنج. صدا شکمم بلند شده بقیه رو میبینم با اشتها میخورن حسودیم میشه بعد میدونن نمیتونم چیزی بخورم نمیدونم از عمد میکنن یا چی میگن تو نمیخوری بعد میگن آخی گناه داری

عزیزم تصمیم بگیر بگو من از پس مشکلاتم بر میام الحمدلله تیرویید درمان داره عمل لوزه هم سختی ش یک هفته هست نگاه نکن برای تو سخت میگذره چون تو ذهنت خسته تر از جسمت هست اما برای پسرت راحت تره نگران نباش،و وقتی سرپا شدی بخودت قول بده هیچ جای زندگی درگیر خانوادت نباشی برای خودت و زندگیت تلاش کن

اخ عزیزم میفهمم که چقدر اذیت میشی🥲
تو مصداق جمله در سرم جنگی‌ست که تنها کشته اش منم‌....

بهتری الان؟ میگم تو رشته دانشگاهیت چیه؟ دوس نداری کار کنی؟ سعی کن بری دنبال کار و مشغول کردن خودت اینجوری حالت بهتر میشه. فکرت درگیر میشه پول دستت میاد راحت خرج میکنی حال میکنی باور کن تیروئیدیت هم بهتر میشه. تیروئید بیشتر مال اعصابه. باید فکرت درگیر باشه که راحت بتونی عبور کنی از خیلی چیزا

علتش چیه که پدرمادرت نمیخانت؟