تجربه #سزارین

پارت دوم
جو اتاق عمل واقعا خوب بود اینجا همه خوش اخلاق بودن و استرسم واقعا کم شد حتی یکی از پرسنل اتاق عمل همش کنارم بود و دستمو نوازش میکرد ...خلاصه دکتر بیهوشی اومدن و آمپول بی حسی برام تزریق کردن که دردش در حد آمپول معمولی بود و بعد پاهام به سرعت شروع به گرم شدن کرد و کم کم کامل بی حس شد اما یک دفعه حالت تهوع شدیدی گرفتم که برام آمپول تزریق کردن و بهتر شدم...دکتر اومدن و گفتن که دارم شروع میکنم و اگر دردی حس کردی بگو که من چیزی حس نمیکردم...و چند دقیقه بعد دخترم به دنیا اومد تمیزش کردن و آوردن کنار صورتم و تماس پوستی دادن و بردنش و بعد هم بخیه زدن... منو بردن ریکاوری و حدودا یک ساعتی اونجا بودم و بعدش منتقل شدم بخش ؛ همسرم و مامانم صدا زدن و نی نی تحویل دادن...اینجا دیگه یکم بی حسی رفته بود و دردم داشت زیاد میشد که قابل تحمل بود تقریبا...تا ۴ ساعت زیر سرم چیزی نذاشتن و بعد اجازه دادن چیزی بخورم چای و عسل آوردن که با اون شروع کنم و حدودا ساعت ۱۰ شب پرستار گفتن که باید راه برم که یکم سخت بود و اولش کمی سرم گیج رفت با کمک پرستار تو بخش کمی راه رفتم هر چقدر بیشتر راه برید خیلی بهتره و زودتر سرپا میشید؛ پرسنل بخش زایمان هم واقعا خوب و خوش برخورد بودن و روز بعد هم بعد از معاینات من و نی نی مرخص شدیم...
در کل تخت جمشید بیمارستان خوبی بود و من واقعا راضی بودم...
امیدوارم همه مامانا زایمان خوب و راحتی داشته باشند و نی نی هاشونو به سلامتی بغل کنن🙏🥰

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط