۹ پاسخ

اشتباه میکنی دور از جون بعد که اتفاقی واسش افتاد خودتو تا آخر عمرت سرزنش میکنی سعی کن خودتو سرگرم کنی به خودت بگی من قویم میتونم از پسش برمیام اون طفل معصوم چه گناهی داره آخه ما میاریمشون رو دنیا خود خواسته که نبوده سعی کن ارامش بگیری اونم اروم میشه باهاش بازی کن حرف بزن بچه خیلی عاقله باهوشه میفهمه خودتو سرگرم کن ،بعد متوجه میشی اشتباه کردی که خیلی دیر شده بود پس سعی کن بهش عشق بورزی و ارامش بگیری هم خودت هم بچت

احتمالا بخاطر افسردگی بعد زایمانه برو پیش مشاور. و اینکه بخاطر دست تنها بودن و خستگیه. اگه از آشنا ها کسی نزدیکت هست شروع کن ببرش بیرون ببرش خونه اونا یکم کمک بدن بهت. و اینکه وقتی یه خانوم مادر مبشه برا خودش حتما باید وقت بذاره هر طور شده وگرنه به مرور بیشتر از دست بچه عصبی میشی

شرایط زندگی منم دقیقا مثل شماس.
کلافه میشم و عصبی.. اینجا تک و تنهام..
گاهی وقتا از شدت خستگی و سردرد میشینم گریه میکنم. نورا خیره میشه نگام میکنه. بعد بغض میکنه اونم گریه میکنه.
بعدش پشیمون میشم عذاب وجدان میگیرم.
دست خودمم نیست.

عزیزم شما افسردگی بعد از زایمانتون خوب نشده پیشنهاد میکنم با یه روانشناس مشاوره بشین

اینا بخاطر دست تنها بودن هست ...ولی حتما مشاوره برو

الهی عزیزدلم اینا همش از تنهاییه 🥺 ولی باید بدونی ک همدم تنهایی هات همون دخترته خودتم میگی کسی نیست تو و دخترت تنهایین اون تنها رفیقت میشه گلم

عزیزم حتما با یه مشاور صحبت کن. این احساسات پیش میاد برا هرکسی خودتو شماتت نکن. ولی در اولین فرصت پیش مشاو ر برو

سلام عزیزم شاید بخاطر شرایط زندگی باشه
ولی اون بچه گناه داره وجز تو کسیو ندااره خودت آروم نگه دار یکم قرآن بخون

توجهت بهت کمه باعث شده این حسو نسبت به فرزندخودت داشته باشی شوهرت باید یکم‌وقت بزاره بهت

سوال های مرتبط

مامان دلارا مامان دلارا ۱ سالگی
حالم خوب نیس از وقتی زایمان کردم از صدای بچه بدم میاد از صدای دخترم متنفرم وقتی گریه میگه سرم شدید درد میگیره و طاقتم تموم میشه انقدر حالم بده نمیدونم از افسردگیه یا چیه اما طاقت گریه بچه ندارم مثل روانی ها میشم جیغ میزنم داد میزنم سرش که اروم بشه اما اونم یع بچه هست یه راهی داره برا اروم کردنش اما نمی تونم خودم کنترل کنم از شداش متنفرم دست خودم نیس همسایه هامون همش دعوام میکنن میگن شب تا صبح صدای جیغ دادت کل مخل برداشته صبح هم تاشب کشتی بچه رو میشینم گریه میکنم میگم خدایا من چرا اینجوری میشم. دیت خودم نیس بعد که اروم میشم دخترم کلی بغل میکنم. ارومش میکنم من کسی ندارم تو این دنیا کمکم کنه چرا تنها ترینم شوهرمم هیچ کمکی نمیکنه بهم لحضه که میبینه اعصبانیم سر بچه خالی میکنمم محل نمیزاره دیگه از زندگی کردن هم متنفر شدم شاید هر کی این تاپیک میخونه بهم بگین روانی شدی حق دارین به این که این حرف بزنین خودمم به خودم میگم شاید روانی شدم اما دلیل تمام اینا نداشتن یه لحضه ارومه وقتی بد خواب میشی و وقتی استراحت نداری من دیوانه ها میشی سر همه داد بیداد میکنی من یهو از همه چیم گذشتم از خواب خوراک زندگی تفریح مهمونی یهو شد یه بچه که همش گریه میکنه محتاج یک لحضه ارامشم محتاجم به همه جی اما نیس
مامان ماه تابان مامان ماه تابان ۱ سالگی