چقد با این پست گریه کردم💔
هیچوقت یادم نمیره اولین شبی ک مامانم رفت خونشون
من فقط ۱۱ روز از زایمانم گذشته بود اینقد درد داشتم ک نمیتونستم خم شم بچمو بردارم شیرش بدم ولی تحمل کردم فقط واسه اینکه مامانم با من اذیت نشه از کار و زندگیش نیفته
چقد شکم درد داشتم و جای بخیه سزارینم میسوخت چقد نیاز به استراحت داشتم و همش بیدار بودم با بچم

هیچوقت اون تجربه تلخ فراموشم نمیشه
ولی خداروشکر ک گذشت
خیلی سخت گذشت و همه فقط گفتن بچه‌داری همینه😢💔
الانم پا بچم بیدارم نمیخوابه به فکر فردام ک بتونم پاشم واسه شوهرم ناهار درست کنم ک از سرکار بیاد
چقد خستم کاش میتونستم یروز استراحت کنم
روحم از جسمم خسته‌تره با اینهمه فکر و خیال درد سزارین هم جوری بود کل روح روانمم به هم ریخت

درکت میکنم منم الان درحال گریه و سرزنش خودمم

نمیتونی یکی دو روز بری خونه مامانت؟ ی ساعتم بتونی بخابی خودش کلیه

منم دقیقا روزی که مامانم میخواست بره گریه میکردم میگفتم میترسم نتونم
ولی شد
خدا توانشو بهمون داده عزیزم
این روزا هم میگذره و خاطراتش برامون میمونه
به این فکر کن که از این سن کوچولوت لذت ببری
گوگولی و بغلی🥺

و اما منی که از روز اول پسرم بستری شد و خودم تو بیمارستان موندم پیشش
حتی 10 روزگی رفتم همون بیمارستان بخیه هامو کشیدن
15 روز تمام سر پا بودم حتی 1 ساعت هم دراز نکشیدم

منم هنوز هیچی نشده خسته و سردرگمم
اصلا از پس کارای بچم برنمیام😔

واقعا عزیزم مادرشدن خیلی سخته
واسه همینه که بهشت زیر پای مادره😊❤️‍🩹