ده روزه زایمان کردم تاحالا تنها نبودم میترسم با بچه تنها باشم، از پس کارا برنیام بلد نیستم واقعا

عزیزم عادت میکنی نگران نباش،من یادمه عروسی کرده بود روز بعدش پریود شدم شدید خونه هم‌نه قرص داشتم نه نوار بهداشتی بعنی میخواستم بشینم فقط گریه کنم😬یه شهر دیگه هم اومده بودم ،تو خونه بابام این جور مواقع فقط استراحت بودم و کلی بهم میرسید مامانمم حالا باید هم ناهار درست میکردم هم با این درد برم بیرون خرید،خودمو جمع و‌جور کردم و رسیدم به زندگی😁این دوران هم میگذره نگو نمیتونم و این حرفا توکل بخدا کن کم‌کم دستت میاد

منم همینطور ، نمیدونم چطور و کی قراره تنها بمونم 😭😭😭 فعلا سعی میکنم بهش فکر نکنم

منم استرس داشتم اتفاقا تنها شدم خیلی راحت تر شدم

ماشاالله ۳۳ سالته حالا منو بگی بچه اولمه سنم کمه الان ۵روزه تنهایی کارامو میکنم

بخدا من تا ۵۰روزگی مامانم پیشم بود
بعدش رفت دنیا رو سرم خراب شد
گفتم نیمتونموچیکار کنم داشتم خفه میشدم
کارا که افتاد گردن خودم همشو کم کم خودم کردم دیدم نه سخت نیست میتونم سر گرم شدم یادم رفت همه چی الانم عادت کردم دوسه روز اولش سخت فقط سعی کن همسرت اینا این یکی دو روز پیشت باش کمک کن تا عادت کنی

سخت نیست ب خودت استرس نده

همه اینجوری هستیم ولی بعدش که رفتن کم کم عادی میشه

سنو سالتم که کم نیس که بگیم بچه ای مگه میخوای چیکار کنی که بلد نیسی یکیشو بگو بهت بگم

نگران نباش عزیزم ازپسش برمیایی فقط یخورده سخته

عادت میکنی عزیزم ❤️