پسرم با گریه بیدار شد از خواب پریدم خدارو شکر چیزیش نبود خوابید
ولی من ...
من خوب نیستم خوابم پرید با هزاربدبختی خوابم برده بود..
الان بازم فکرو خیال اومده سراغم احساس میکنم قلبم داره میترکه احساس سنگینی میکنم
خستم
از امروز از فردا از همه چی
از چیزای که حقم نیست و قبول میکنم
از زندگی که خواهانش نیستم
از شریک زندگی که همراه نیست مرهم نیست
از درک نشدن از مجبور به تحمل کردن مجبور به یک عمر نقش بازی کردن
از اینکه خود واقعیم رو فراموش کنم چون درک نمیشه
و آدم دیگه شدن
حس پوچی میکنم انگار هیچ هویتی ندارم
خستم از اشکایی که دیگه نمیاد
......
حتی نمیتونم آرزوی از خواب بیدار نشدن بکنم
چون من یک مادرم😔😔

احساست دقیقاحرف دل منه. من ازته دل درکت میکنم. وحالم بهم میخوره ازاینه داریم متلاشی میشیم تامیایم ازاونچه داره بهمون میگذره حرف بزنیم یکم خالی شیم سریع میگن حتماخداخواسته اینجوری نگوناشکری نکن توکلت به خداباشه. خداچرابایداونقد بیخیال بنده ش شده باشه تابه این حداز فروپاشی برسه. من امکان نداره تاازکوچکترین چیزی خوشحال میشم خداروهزاربار شکرنکنم میخوام بگم فقط توسختیانیست که ازخداکمک میخوام همیشه به یادخدام همیشه میگم خدا من تواین دنیاغیرازتو هییچکسوندارم دستموجلوکسی دراز نمیکنم منومحتاح کسی نکن اماتواین چندسال مخصوصا همین یک سال اخیر به حدی زندگی مارو بالاپایین کرد که هم خودم هم شوهرم داریم متلاشی میشیم هرچی هم خداروصدامیزنم التماسش میکنم واقعااحساس میکنم نمیشنوه. کاش کاری کنه قبل اینکه اعتقادمو کامل ازدست بدم🥲😞

چقدر ناامید خیلی هم خوب هستین همیشه توکلت بخدا باشه اصلا ناامید نباش انشاالله بد خواب شدی برای همین

منم همینطور
از اول زندگی هیچی اونجوری که میخواستم نشد
بدبختی پشت بدبختی
از همه بیشتر از خدا شاکی ام تقدیر منو آنقدر گوه نوشته

اتفاقا خیلیم خوبی این حسا طبیعیه به خودت حق بده و ادامه بده
حتما خدا خواسته
بهش فکر کنی
به خدا فکر کن
یکم باهاش حرف بزن