جانِ شیرینم،

می‌دانم شاید هنوز صدایِ قلبِ کوچکت را نشنیده‌ام، اما حضورِ تو در من،

تمامِ دل‌شوره‌ها و سختی‌هایم را قابلِ تحمل کرده است.

این حالتِ تهوعِ شدید، این بی‌اشتهاییِ آزاردهنده،

همه و همه فدایِ یک لبخندِ تو، فدایِ یک دم که از تو بشنوم.

هر سختی که می‌کشم، به عشقِ توست که دوام می‌آورم،

به امیدِ آن روز که طعمِ تمامِ این فداکاری‌ها را با دیدنِ رویِ ماهت بچشم.

تو دلیلِ استقامتِ منی، عشقِ کوچکِ من. 💖