هر کی هر تجربه ای داره بگه
چه کاری هایی انجام بدیم که مادره بهتری برای بچه هامون باشیم از همه لحاظ

توقع از بچه هامون رو به صفر برسونیم...اونا فقط یه موجود ظریف و قشنگن که ما خواستیم داشته باشیم شون...وظیفه ای ندارن خودشون رو وقف ما کنن بلکه ما باید اونقدر قوی باشیم که اونا رو به سمت هدف هاشون سوق بدیم بدون اینکه دل نگران ما باشن...ما اونا رو بزرگ نمی کنیم برای پیری خودمون اونا رو بزرگ می کنیم برای زندگی خودشون😊🥰

بنظرم این چیزی نیست که بخوایم از تجربه های همدیگه استفاده کنیم
چون اخلاق بچه ها و نیازهاشون خیلی باهم فرق داره
بهترین راه اینه ک بچتو خیلی خوب بشناسی و نیازهاشو درک کنی

در همه صورت آرامش خود را حفظ کنیم😐

بهترین کاری ک میتونی بکنی هیچکاری نکردنه😐😂یعنی میری تو بهر اینکه چیکار کنم الان این موقعیت باید چی بگم بدتر میشه همه چی همون خودت باش و همیشه بدون بچه مقابل تو هنوز هیچی از این دنیا خبر نداره و قراره همه چیو از تو یاد بگیره

تنبل نباشیم
گوشی رو ازشون دور کنیم 🙂

از پنج تا خواسته بچه به یکی تا دو جواب بده وگرنه پدرتو درمیاره نذار با گریه به خواسته هاش برسه

بهترین کار اینه مقایسه نکنی بچه اتو، از همون جنینی، نوزادی و...
مثلا مادری میاد میگه بچه فلانی تپل، هی خرص میخوره، حرصش سر بچه خالی میکنه
بچه بد غذاست، بد خواب، بد قلق و... هی دعوا میکنه باهاش و...

ب خودمون برسیم تفریحمونو داشته باشیم برای سرحال بودن و رو فرم بودن خودمون همه کار کنیم اونا ی مادر شاد پر انرژی و با حوصله میخوان نه یه مادری ک شبانه روز بوی قورمه سبزی بده و از بس ک کار خونه و بچه داری میکنه اخلاقش مثل عمره و حوصله هیچیو نداره حتی بچشو 🦦