سلام مامانا . من از صبح تا شب حتی ت خواب هم به بچه میرسم شوهرم هیچ همکاری ای ندارد هیچ فقط می‌ره سرکار همین . سرکار هم می‌ره اینقدر نق میزنع ک نگو . ت خواب بلندش کردم شیش شیر بچه بشوره اصلا بلند نشد ۱۶ ساعت خوابیده بود بعد من خسته ی خسته . بچه همین یک ساعت پیش بلند شد شستمش گذاشتم پایین تا پوشکش کنم رفت سرش خورد ب دیوار ب کنج دیوار جیغ زد بعد بلند شد با گوشی بزنه ت صورتم کلی هم بدو بیراه گفت جلو مادرش من خیلی خودمو کنترل کردم چیزی نگم فقط اشک ت چشم هام جمع شد مقاومت میکردم نریزن کسی. ببینه . رفتم ت اتاق گریه کردم . شوهرم جلو مادرش گفت برو اصلا ما نیازی ب تو نداریم .. و کلی فحش . فقط اون لحظه دلم شکست این همه زحمت میکشم این همه از خودگذشتگی هم برا خودش هم برا بچش . اصلا وقت نمیکنم بخودم حتی برسم بدنم دیگه توان هیچیو ندارن خسته شدم از بچه داری دلم میخاد طلاق بگیرم ازش . دلم خیلی وقته ازش رفته حالم ازش داره بهم میخوره چیکار کنم موندم خیلی خیلی دلم شکسته

دقیقا شوهره منم همین رفتارارو میکنه منم روانی شدم بسکه بی درک و سعوره بچه داری و زنداریو بلدنیست

همدردیم منم همه بار دخترم رو شونه خودمه😭😭

مردای ایرانی همشون دیکتاتور و نفهمن
نمیفهمن وظیفه زن تنها نیست مردهم وظیفه شه بچه شو تر و خشک کنه
بچه مال هر دو تاست

یجور رفتار کرده انگار شما بچه رو از خونه بابات اوردی یروز بزار پیشش ببینم میتونه نگه داره

مشکل اصلی همه ی زنا از خود گذشتگی زیاده

زندگی کردن با یه فرد بی درک و بی ادب خیییییلی صبرو تحمل میخواد.... هیچ وقت طلاق رو نمیتونم تصور کنم چون قرار گرفتن تو موقیتش رو باید داشته باشی و درک کنی...اصلاحش کن روانپزشک روانشناس ببین اگه نشد به طلاق‌فک کن اگه همیشه اینجوریه