امروز بعد از تقریبا یک ماه از زایمانم برگشتم خونه خودمون ...

من از ۰۴/۱۰/۳۰ بخاطر سرکلاژ رفتم خونه مامانم
آخرای بارداری م که سرکلاژو بازکردم اومدم خونه خودمون

زایمان که کردم باز رفتم خونه مامانم
و امروز با خواهرم و مامانم اومدیم خونه ما
خواهرم کل خونه رو برق انداخت
وسایل دختری رو چیدیم
و من فهمیدم خانواده چقد کلمه ی وصف ناپذیریه
البته که بارها بهم ثابت شده بود

خدا به داد بچه های ما که تک فرزندن برسه ...

دلم برای خونه مامانم تنگ شده 🥲
امیدوارم امشب دلوین بتونه راحت بخوابه
استرس دارم که جاش عوض شده بخواد واکنش نشون بده

پ.ن : همسر جان از سرکار با این گل های خوشکل اومد 🥰☺️
یکیش برای من یکیش برای دخملی ♥️🩷
دخملی دیگه هووی من شد تمووووم 😅

تاریخ ۰۵/۰۴/۲۴

مامان دلوین ببخشید چجوری پیش دکتر آشتیانی وقت بگیرم ؟ مطب داره؟ و اینکه من ۳۳ هفتمه بنظرتون قبولم میکنه؟

چقد خوب ک یکماه راحت استراحت کردی منک نمیتونم برم خونه مامانم نهایت مامانم ۱۰ روز بمونه پیشم نمیدونم چیکار کنم بعدش ی پسر شیطون ۳ سالم دارم

مبارکه خدا سلامتی بده ب مادرت

واقعا خانواده خیلی مهم بعضی وقتا خونواده ها خوبن ولی بلد نیستن چطوری حمایت کنند منم از روز زایمان خونه مامانمم ولی کاش نبودم بدترین روز گذراندم یه جوری دلمو شکونده مامانم که نگو چندبار خواستم برم نداشتن ولی همش میگم کاش نمیموندم احساسم نسبت به مامانم تغییر نمی‌کرد

ای جونم خدا حفظشون کنه برات عزیزم ❤️❤️😍

واقعا خانواده خوب و حمایت گر نعمت بزرگی هست .
مخصوصا خواهر و مادر خوب
انشاالله خدا حفظشون کنه برات
واقعا منم همیشه فکر میکنم بچه های نسل بعد چقدر تنها هستن
من خودم همیشه چون خواهر نداشتم ناراحتم