ای خدااا چقد من ناراحتمم چرا با این سن و ی بچه هنوز نمیتونم برا خودم تصمیم بگیرم چرا خوب و بد خودمو نمیتونم تشخیص بدم
من زندگیم نابودهه خیلی بهم ریختس شوهرمم سرش گرمه اصلا بفکرمون نیست من بخاطر بچه ام هرموقع بخاد بیاد برمیگردم باهاش ک بچم از مهر پدری محروم نشه یعنی خودمو ب کل فراموش کردم ولی مامانم هرکی بش. زنگ میزنه انگار بلندگو تو دهنشه ک اون نمیخادش و فلانه بمانه همش بزرگ میکنه داستان درست میکنه تا اخرش بازم ابرومونو ببره بابا تو بشین زندگیتو بکن چیکاز من داری بزار بیصدا پیشت بشینم تا ببینم اخرش چی میشه هی میگه خو اره دوسش داری ک ولش نمیکنی هی نمک رو زخمه😭😭😥بخدا ک بیپناهم اگر اینجا هم بمونم حس نمیکنم خونه خودمه

مامانت حرف درست میزنه ولی اینکه برا همه تعریف میکنه و میگه شوهرت تو رو نمیخواد اشتباهه باهاش حرف بزن بگو نزار مردم بفهمن چه خبره فقط اومدم اینجا قهر که شوهرم آدم بشه دیگه کثافتکاری نکنه

منم خیلی مشکل دارم و خیلی وقت ها کوتاه اومدم صبر کردم تولد دخترم بگذره ، فقط یچیز رو مطمئنم زمانی که دو دلی بری یا بمونی بدون هنوز وقتش نیست و زندگیتو دوست داری و میخوای بمونی ولی خسته ای، ینفر میگفت زندگی که به تهش برسه دیگه نمیگی برم یا بمونم دیگه فکر نیمکنی یهو می‌زنی زیر همه چیز و تموم میشه،

سلام مادران عزیز هامینم سرما خورده چکار کنم چی بهش بدم خوب بشه

یعنی مامانت دوست داده جدا بشی و بی خیالش بشی؟

بگواصلادوستم نداره و...توچرابایدبه همه بگی؟الان میخای من وبندازی روزبونا که چی بشه؟بزارباآرامش فکرکنم ببینم بایدچیکارکنم برای زندگیم