یادم میاد دقیقا پنجم تیر همین ویروس وحشتناکی که اومده رو گرفتم و روز بعدش دخترم هم مریض شد، خود خدا می‌دونه تا یکماه درگیرش بودم، همون روزای اول پریود هم شدم، صبحا که بیدار میشدم از درد بدن و سر و دل درد پریودی و بی حالی تو آشپزخونه گریه می کردم، ولی یک نفر نگفت یه روز بیا این بچه رو بذار پیش ما بگیر بخواب...واقعا مردم و زنده شدم تا خوب شدم، دخترم تب میکرد... حتی یک دکتر نرفتم واسه خودم ولی دخترمو می بردم، با همین درمونای خونگی تا یکماه کشید مریضیم... حالا اسم بچه میاد تنم می لرزه انقدر که دست تنها بودم تو بدترین شرایط...همیشه به درد همه خوردم دور و برم ولی خودم همیشه همیشه تنها بودم... بعد گاهی فکر میکنم خدایا من انقد حواسم به همه هست چرا هیچ کس حواسش به من نیست... مشکلات و تنهایی هایی که من دارم واسه بقیه شوخی ترین دغدغه ست...



عکسم بی ربطه😂آخرین عکسیه که گرفته بودم

و منی که فقط فکر میکمم چرا باید ازم دورباشی؟😓

عزیزم تو بهتر از بنده خدا حواسش بهت هست خود خدا

واقعا درکت میکنم من الان با دوتا از بچه هام یه هفته درگیرم هیچکس یه حالی ازم نپرسید یه بچه کوچیک دارم که دارم غصه اون هم میخورم که یه موقع مریض نشه و اصلا نمیتونم بهش برسم

ببین من گرفتم
قشنگ سه هفته کشت منو
بیست روز هرروز دارو خوردم
اااصن نمیدونم چی بود
سرفه سرفه سرفه
دگه کتف هام درد میکرد سینم میسوخت
الانم فهمیدم کرونا بوده!!!

دقیقا منم همینم چون می‌دونن از پس سختیا برمیایم عین خیالشون نیس😅ومقصرم خودمونیم که سرهمه چی خودمون قوی نشون دادیم کاش یکم مهربونتر بودیم با خودمون🫠

دقیقا چقدر منی