تجربه من قسمت دوم منو بردن اتاق عمل هیچی تنم نبود و‌حس بدی داشتم دکتر بیهوشی مرد بود همش لباسو دور خودم جمع می کردم آخرش عصبانی شد و لباسم رو پرده کردن و‌منم لخت لخت بودم و‌این مسئله برام سخت بود خلاصه بهم آمپول بی حسی زدن زیر پاهام داغ شد جلوم پرده کشیدن،و عمل شروع شد بعد چند دقیقه صدای ریزی اومد ک فهمیدم صدای نی نی ،بعدشم ک گریه کرد پرستار ازش فیلم گرفته بود از گشنگی ۴تا انگشتش تو دهنش بود ی لحظه اوردنش صورتش رو گذاشتن‌رو‌صورتم اما همش ۳ثانیه هم نشد ک بردنش دوست داشتم بیشتر پیشم می بود اما نشد و‌همین باعث شد نتونم ارتباط خوبی باهاش بگیرم بعدش ک بخیه‌زدن برام و‌منو بردن ریکاوری ک همش می لرزیدم بعد همسرم برام پتو اورد زدن دورم و رفتم بخش ،و بعد از چند ساعت کم کم دردام شروع شد ک با شیاف و اینا برطرف میشد و بعد از چند روز سرپا شدم اما تهوع و کم‌اشتهایی برام تجربه بدی بود با بدن درد،الان ک ۱۴روز گذشته و سرحال ترم تازه تونستم خودمو پیدا کنم و‌بادخترم ارتباط بگیرم روزی هم ک مرخص شدم و دوش گرفتم همش گریه می کردم ب خاطر هیلکم دلم برای قبل از بارداری تنگ شده‌بود اما فهمیدم مادرشدن بزرگ ترین فداکاری دنیاست

یه سوال دارم، بعد زایمان که میخوان ببرن ریکاوری، خودشون لباس تنت میکنن؟

اره واقعا بزرگترین فداکاریه
اینکه از خود قبلنت بگذری از اولویتت که خودتی بگذری از شادی و بدن و خواب و ..بگذری واقعا سخته
من‌اوایل واقعا همش میگفتم‌ اخه بچه چرا اوردم. ...اما الان خداروشکر میکنم و راضیم

سزارین لخت لخت میکنن ادمو؟

عزیزمم من هنوز زایمان نکردم ولی تمام حس و تجربه ای که گفتی رو تماما درک کردم ..من بیست روز دیگه زایمان میکنم درسته که مادر شدن بزرگترین فداکاریه ولی من هم از همین روزها دلم برای بدنم برای خودم قبل بارداری تنگ شده .. خدا بهمون انرژی و قوت بده و کمک کنه زودتر بعد زایمان بتونیم با زندگی و بدن جدید ارتباط بگیریم و این روزها زودتر بگذره..✨💝

خسته نباشی مامانِ قوی

هیکلتم خوب میشه زمان درستش میکنه توقع نداشته باش به این زودی برگردی به قبل