باهمه حرفات کاملا موافقم. فقط یک چیزی، پدر بیشتر تایم رو سرکاره، نهایت چند ساعت شب پیش بچه باشه، تو اون چند ساعت چطور میتونه نصف مسئولیت بچه رو گردن بگیره؟ چطور میتونه غذای فرداشو درست کنه، مهد ببره، دکتر ببره و ...؟ یا مثلا خود داروها که یه بخش بچه داری هست رو نمیشه دوتایی انجام ذاد، زمان ها باید دست یک نفر باشه، دونفر دخالت کنن توش قاطی میشه. بیا و قبول کن که در هرررررر صورت چه قبلش صحبت هم کنی چه نه، حتی ببریش محضر تعهد قانونی هم بگیری باااااازم نهایت پدر بتونه ۲۰ درصد مسئولیت رو به عهده بگیره و ۸۰ درصدش رو دوش مادره
خیلی خوب و کامل گفتی
ولی بیایید یکم نسبت به مرد ها کمتر گارد بگیرید
وضعیت اقتصادی داغونه و مردا واقعا زیر فشارن
اگه همسرتون خودش تنهایی داره بار مسئولیت اقتصادی خونه رو به دوش میکشه بحث راجب اینا نامردیه
ی مرد هم با پدر شدن بار فشارش اقتصادیش بیشتر میشه پس باید بیشتر فکر کنه بیشتر کار کنه و بیشتر خسته میشه دقیقا مثل مادر
پول پوشک پوشاک دارو دکتر و.... هزارتا خرج ریز و درشت دیگه
پس اگه گهگاهی پوشک بچه رو عوض کنه و بخوابونه قابل تقدیره از نظر من
چون تو ایران با این شرایط همین که زن و بچشو لنگ یه قرون دوهزار نزاره خودش اوج مردونگیه و خیلیییییی کار شاقیه
آفرین. عالی و دقیق نوشتی.
بچه یه مسئولیت سنگین و تمام عیار به نام مادر شدن رو روی دوش زن میزاره در حالی که در اکثر مواقع، بالغ بر ۹۰ درصد مواقع فقط برای مرد ارمغانش پدر شدنه.
و خوب گاها اجتناب ناپذیره هاا بگم اینم. چون بچه در هر حالت نیازش به مادر خیلی بیشتر از پدره.
ولی خوب مرد های جامعه ما نمیدونن بچه داری جز وظایف پدره نه جز لطف و کمک پدر به مادر در راستای بچه داری
عزیزانم معلومه که تقسیم مسئولیت لزوما ۵۰-۵۰ کردن همه کارا نیست. اگر پدر بخش بزرگی از روز بیرون از خونه و سرِ کاره، طبیعتا کسی که بیشتر با بچه توی خونه س کار مستقیم بیشتری انجام میده.
مسئلهای که معمولا مشکلسازه این نیست که «چرا بابای بچه ساعت ۱۱ صبح بچه رو حمام نکرد؟» یا چرا قطره اهنش رو امروز نداد ؟
مسئله اینه که وقتی برگشت خونه هم نقش خودش رو صرفا «کمککننده» بدونه و تمام مسئولیت اصلی و فکر کردن درباره بچه روی دوش مادره و از نظر روانی تلاشی برای کم کردن اونهمه خستگی روحی و جسمی نمیکنه
دوتا جمله ی قشنگ
یه پیشنهاد برای اینکه میخوای نیم ساعت ببرمش بیرون؟
یا مثلا پوشک قبل خوابش رو بده من عوض میکنم
من خودم شاغل بودم و الانم دور کارم و به زودی هم برمیگردم سر کار
پس میفهمم مرد وقتی میره سر کار له برمیگرده خونه
ولی من الان اینور قضیه رو هم دارم میبینم که نیازی نیست پدر از وقتی برمیگرده نقش پرستار بازی کنه، همینکه مثلا مسئولیت گرفتن وقتای دکتر بچه رو برعهده بگیره، یا به صورت روتین دو روز در هفته بچه رو ببره پارک، یا روز واکسن بچه همراه باشه، یا مثلا خرید یه سری نیازای بچه رو برعهده بگیره
پدر هم بدونه والدی که از صبح تا شب توی خونه س شیفت کاری داره
نمیگم با اونهمه خستگی بدوئه کلا صفر تا صد بچه داری کنه
ولی اینکه لم بده روی مبل چایی و میوه و شام و دوتا بوس از لپ نی نی و خواب شب و چقد اینجا میبینیم خیلیاشونم به مادر غر میزنن که چیکار مگه میکنی از صبح که میگی خسته م ؟ تهش میشه اینکه فشار روانی مادرو از پا میندازه
وگرنه از اینورم خیلی از خانما خستگی زیاد مرد رو درک نمیکنن که اختلافاتشون تشدید میشه و انتظارات بی جا دارن ازشون
واقعیت ۱: بچه یعنی از خودگذشتگی صد در صد
یعنی ممکنه اگر کمکی نداشته باشی یک روز نتونی یه لیوان آب بخوری
ممکنه از اخرین روزی که تصمیم گرفتی بری یه دوش بگیری ۳ روز گذشته باشه و موقعیتش پیش نیومده باشه
ممکنه مجبور بشی یکسال،کتاب هایی که میخواستی بخونی رو بذاری توی کتابخونه خاک بخورن
ممکنه فقط موقع جمع و جور کردن بتونی یه پادکست گوش بدی
اگر هدف و برنامه داری بهش برس بعد بچه بیار
چون نمیشه با بچه
اگه سرکار میری بدون لههه لههه میشی
وقتی از سرکار میای به جای چرت زدن باید بازی کنی و غذاشو بدی
مدام هیاهوی کارهای عقب افتاده توی ذهته
اگر شغلت جوریه که باید توی خونه هم کمی وقت بذاری باید بتونی از خوابت بزنی
و با همه ی این ها، اون بچه مقصر هیچی نیست
تو اونو به دنیا اوردی
پس صبوری کن، تا اوضاع بهتر بشه
عالی گفتی عزیزم منم تاکید میکنم هر کسی حتی اگه ذره ای افسردگی یامشکل اعصاب داره حتما قبل بچه دار شدن حلش کنه و بعد بچه دار شه بحث تولد یه انسان و بزرگکردن و تحویل اون به جامعه اس خواهشا اگه کسی حس میکنه مشکل داره یا نمیتونه از پسش بربیاد بچه دار نشه
واقعیت اینکه بچه یه موجود بی پناهه که تنها پناه و وابستگیش شما هستید. قطعا این بچه ریخت و پاش و ... داره. نمیتونه مثل شما تمیز و مرتب باشه و این شما هستید که باید منعطف باشید نه اینکه سر کوچکترین مسایل بچه رو بزنید و دعوا کنید بعد هم با حرف چهارنفر مثل خودتون که آره پیش میاد آروم بشید.
زندگی زن و شوهری تون بعد بچه کاکل عوض میشه! همدیگه رو کمتر درک میکنید وقت کمتری برای همدیگه دارید!
حتی رابطه هم با خیال راحت نمیتونید داشته باشید
اینا بدی های بچه نیست هیچ کدوم ما پشیمون نیستیم اما یه واقعیته
یه چیز دیگه هم هست اینه که تین شوهری که الان داری با شوهری که بعد از بچه خواهی داشت کاملاااا فرق میکنه
به چند دلیل یکی اینکه هرجفتتون به خاطر فشار ها کم طاقت و عصبی میشید... دعوا هاتون برای همین بیشتر میشه....
یکی هم اینکه مرد انگاری خیالش از پابند شدن زن راحت میشه کمی..
حرفات کاملا درسته گلم. ولی مامانای دیگه هم به نکته جالبی اشاره کردن. همسرامون اکثرا بیشتر تایم روز رو بیرون از خونه هستن و نمیشه بعضی کارها رو بهشون سپرد ولی از طرفی هم قبول دارم مردهای ایرانی اکثراااا اصلا قابلیت مدیریت ریزه کاری زندگی رو ندارن چون اینجوری بار اومدن. یکیش همسر خودم. ساعت هایی که هست خیییلی مهربون و همراهه ولی باید همه چی رو بهش بگم. فقط و فقط دادن قطره به عهده خودش بود بدون دخالت من. یه مدت انجام داد بعد دیدم داره میس میشه و من هر آخر شب باید یادآوری کنم. اونم دیگه خودم حواسم هست که بدم یا بده.
ولی در مورد سوال اولت.
میگم: داری زیباترین و در عین حال ترسناک ترین تصمیم زندگیت رو میگیری.
دریا برای من همه چیز شده. زیباترین اتفاقی که افتاده تو زندگیم ولی از طرفی این بار مسئولیت و این حد از استرس برای آینده و نیازهاش تو تصوراتمم نبود. همون قدر که این عشق بزرگه پرهزینه هم هست از نظر احساسی و مسیولیت.
ما قبل از بچه داری با خیلی واقعیت ها فکر کردیم کنار اومدیم
یکیش غربت و تنهایی بود و فکر میکردیم با سفر و دوستای مختلف و برنامههای مختلف مسئله برامون حل شده اس ولی وقتی دیار اومد چه تو بارداری چه بعدش متوجه شدیم غربت چقدر عمیقه چقدر لایه های مختلفی داره
از فکر کردن به اینکه به دکتر تو زبون دوم چی بگی که دقیق و درست باشه تا دونستن اصطلاحات پزشکی، دونستن روال بچه داری و بهداشت اینجا، دور شدن دوستامون با عوض شدن سبک زندگی ما، اینکه هیچکس جز تو و همسرت بچتون رو بغل نمیگیره و بچه همه جا و تو همه حال همراهتونه حتی تو اورژانس بیمارستان و حال افتضاح.
عزیزم حرفات صحیح ولی من خودم دلم نمیاد همسرمو درگیر کارای بچه هم بکنم چون بیچاره صبح ساعت شش میره شب هشت برمیگرده و حتی همه تلاشمو میکنم که بچه اون تایمی که خونه هست باباشو اذیت نکنه ،این مواردی که شما گفتی یا برای قشر مرفه که دغدغه کارو زندگی ندارن یا هم برای کشور ما فعلا لحاظ نشده
چقدر خوب گفتی
فشار مضاعف و اختلاف توی استاندارد تربیتی
یه چیزی میخواستم بگم کلا یادم رفت
حافظه نمونده برام
قربونت عالیی گفتی
بچه دار شدن تنها تنها مسئولیتش ماله مادره کمتر پدری هست که واقعا بتونه بفهمه مسئولیتش فرزند داشتن چقدر سخته، یه پدر فقط اسمش میشه پدر اما این مادره که باید همه چیزش تغییر کنه، خوابش، تفریحش و .....
یه مادر به تمام جزئیات باید فکر کنه تازه اگه حرفیه بزنه میگن تو چطور میتونی بگی تو مادری و ....
اگر مشکلاتی هست بعد بچه بسیار بسیار پر رنگ تر میشه باید قبلش واقعا حل بشه
خیلی شیرینه
با همه سختی هاش .
یکدونه بیارید لذت ببرید😋🤩🤩🤩😘😘💋
با اپلیکیشن گهواره، هر هفته در جریان تغییرات و نیازهای کودکت قرار بگیر.
روزانه پیام مشاور، متناسب با سن کودکتون دریافت کنین.
سوالاتتون رو از مامانای با تجربه بپرسین.
با بازیهایی که به رشد هوش و خلاقیت فرزندتون کمک میکنه آشنا بشین.