پارت ۶۲♦️♦️♦️

غلامرضا با عصبانیت به من گفت: «من شوهرتم، نباید از من خجالت بکشی. چرا به من نگفتی پریود شدی؟» جواب دادم: «خب، خجالت کشیدم که بگم.» اما او همچنان داد می‌زد و می‌پرسید چرا چیزی نگفته‌ام و چرا از شوهرم خجالت می‌کشم. می‌گفت این موضوع که خجالت ندارد و من نباید این‌طور رفتار کنم.

من هم گوشه‌ای خودم را جمع کرده بودم و فقط سعی می‌کردم صدایش را تحمل کنم. نمی‌دانستم چطور باید برایش توضیح بدهم که آن شب چقدر ترسیده بودم و چرا نتوانسته بودم حرف بزنم. برای من همه‌چیز تازه و ناآشنا بود، اما او به‌جای اینکه شرایط مرا درک کند، با داد و دعوا سرزنشم می‌کرد.

بالاخره عیددیدنی‌ها تمام شد و به خانه برگشتیم. بعد از آن هم رفتار من تغییر چندانی نکرد. هر وقت غلامرضا در دوران نامزدی به خانه‌مان می‌آمد، من از او فاصله می‌گرفتم و سعی می‌کردم نزدیکش نشوم. اگر می‌گفت بیا کنارم بنشین، جواب می‌دادم که نمی‌توانم. نمی‌توانستم به‌راحتی کنارش بنشینم یا با او حرف بزنم.

روزها گذشتند و بعد ماه‌ها یکی پس از دیگری سپری شدند. من همچنان با همان ترس‌ها و دلخوری‌ها زندگی می‌کردم و رابطه‌مان پر از فاصله و تنش بود.

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط