اواخر بهار امسال که به سفر رفته بودیم من درحال فیلم گرفتن از طبیعت اونجا بودم و ایلیا درحال خوردن پنکیکی که براش درست کرده بودم و هردو محو مرغهای ماهی خواری بودیم که اونجا پرواز میکردن و سر وصدا میکردن.(دقیقا در همین لوکیشن عکسی که گذاشتم)
یهو یکی از این مرغهای ماهیخوار به سرعت اومد پایین و از دست ایلیا پنکیکشو گرفت و برد. خیلی خیلی ترسیده بودم و سعی میکردم خودمو کنترل کنم که ترسم به ایلیا منتقل نشه.
یه اقایی که از لهجه شون مشخص بود انگلیسی هستن اومد پیشم و بهم تذکر داد که هیچوقت پیش مرغهای ماهیخوار دست بچه تغذیه ندن.
خودم هم قبلا تو فیلما دیده بودم ولی اصلا اون لحظه به این مورد دقت نکرده بودم. و یک سهل انگاری بزرگ مادرانه کردم.
امروز داشتم برای ایلیا کتاب میخوندم تو یکی از صفحاتش عکس یه مرغ ماهیخوار بود ایلیا فورا گفت نه من این کتابو دوست ندارم گفتم چرا مامان؟ گفت عکس این جوجه سفیده رو داره که غذاهای ایلیارو میخوره.
به شدت تعجب کردم که چطور بعد از این همه ماه هنوز یادشه و براش ترس به این بزرگی ایجاد شده.
امروز از صبح بیشتر به این فکر میکنم که تروماهای بچگی چقدر مهم هستن.
خطابم بیشتر به مادرایی هست که تاپیک میذارن امروز بچمو کتک زدم، تازگیا عصبی شدم و بچمو میزنم، باباش با کمربند تهدید میکنه بچه رو و ترسوندن از ممدقلی و.... هزاران مورد از این تاپیکها.
شماها نمیدونین این ترسها این عصبی شدنها چه تاثیر ناگواری روی اینده بچه ها داره فکر نکنین کوچولو هستن و یادشون میره. بچه ها فرشته هایی هستن که دستمون امانتن. امانتدارهای خوبی باشیم.

صدف جان الان اینو خوندم،ما دو ماه بیشتره اسباب کشی کردیم دختر همیشه از خونه قبلی میگه ،بعضی وقتا نصف شب پا میشه میگه اینجا خوب نیس بریم اونجا،بعضی وقتا یه درخت میبینه با ذوق میگه مامان اینجا درخت داده مثل خونه قبلیمون، لباسیو که مثلا دو ماه نپوشیده یهو میبینه با هیجان میگه این لباس واسه خونه قبلیه، تو نقاشیاش میکشه یکی بگه اهل کجایی حتما اشاره میکنه که ازونجا رفتیم و... خلاصه که حسابی تو فکرشه،کلا ازون بچه هاست که دیر عادت میکنه اما این فکر خونه قبلی یادش نمیره،روزی صدبار خودمو لعنت میکنم میگم کاش نمیرفتیم ازونجا،هرگز یادم نمیره اون روزی که اسباب کشی کردیم خودشو چسبونده بود به زمین و نمیومد باهامون 🥲،دلم براش کبابه میدونم براش خیلی درد بزرگیه ولی نمیدونم چکار کنم

چه جای قشنگی

من از اطرافیانم متنفرم‌خودم سعی کردم از چیزی نترسونم ولی هستن اطرافم میگن فلان کنی فلانی میاد البته که من همونجا میگم دخترم و نترسونین و به دختدم‌میگم نترس مامان کنارته چیزی نمیشه نمیدونم چقدر تاثیر داره

واقعا قبول دارم حرفایی رو که گفتی بچه ها یادشون نمیره هیچوقت👍
عزیزم اینجا کجاست چقدر زیباست

درست میگی عزیزم

ببخشید عزیزم میتونم یسوال بپرس شرمنده ام من واقعا هیچ تجربه ای ندارم و صفر شروع کردم بچه داری شوهرمم اینجوریه دختر بزرگم عذر میخوام واقعا نزدیک هفت هشت ماهه یبوست شدیده دوبار دکتر بردمش شربت دادن تاثیر نداشت ،خاکشیر ،الو ،سوپ کدو ایناهم دادم تاثیر نداشت شما تجربه ای ندارید؟یانمیدونید چی خوبه براش؟

چقد قشنگ و اگاهانس حرفاتون من یک دختر سه سال و نه ماهه دارم یک دختر شش ماهه دختر بزرگم از وقتی کوچیکه دنیااومده خیلی تغییر کرده عصبی شده لجباز و بد اخلاق الان دوهفتس ناخن هاشو میخوره بااینکه منو شوهرم اینجوری نیستیم و من خیلی بهش میرسم ، بنظرتون چکارکنم؟

چقدر باری که رو دوشمونه رو سنگین‌تر میکنه
چقدر باید مواظب باشیم

آفرین دقیقا همینه
کاش همه ما مادران و پدران آگاهی باشیم

دقیقا این اتفاق اذر پارسال برای منم افتادم خیلی خیلی پسرم ترسید ولی فک نکنم یادش باشه چون چنبار دیگ تپ تی وی دیده اونارو عکس العملی نداشته ولی در کل این حرف درسته تروما بچه ها از همین چیزای ساده گاهی شروع میشه

دقیقا اینو‌قبول دارم من بچه بزرگم حرفایی میزنه ک خودم یادم نیست 🤕🤕🤕