من همیشه عاشق روزهای بارانی و برفی‌ام؛ انگار آسمان در این روزها حرف‌هایی برای گفتن دارد که فقط دل من می‌فهمد... شاید هم از همان روزی که تو به دنیا آمدی و باران آرام‌آرام می‌بارید، این‌همه به باران دل بستم. 🤍🌧️

پارسال، سالِ خوش‌قدمی‌های تو بود، پرنسس کوچولوی من؛ سالی که با آمدنت، قشنگ‌ترین فصل زندگی‌مان آغاز شد.

امروز صبح، دوباره باران می‌بارید و باد می‌وزید؛ درست مثل پارسال... و من بی‌اختیار پرت شدم به روزهایی که هنوز تو را در آغوش نگرفته بودم و نمی‌دانستم قرار است با آمدنت، تمام دنیایم رنگ دیگری بگیرد.

باورم نمی‌شود فقط یک ماه دیگر مانده تا اولین سالگرد آمدنت؛ یک سال از روزی که زمان برای ما معنای تازه‌ای پیدا کرد.

امروز که این چند خط را می‌نویسم، پناهِ قشنگم ده ماه و هفده روزه است. از اوایل هشت‌ماهگی، با تکیه به در و دیوار، قدم‌های کوچکش را تمرین می‌کرد؛ اوایل نه‌ماهگی دو سه قدم لرزان و شیرین برمی‌داشت و حالا، درست در همین دو سه روز اخیر، بالاخره راه افتاده است... انگار دیگر نمی‌خواهد دنیا را از آغوش ما تماشا کند؛ می‌خواهد خودش به استقبالش برود. 🥹

و من مانده‌ام میان شوق دیدن بزرگ شدنت و دلتنگی برای همین روزهای کوچکی‌ات؛ روزهایی که دلم می‌خواهد آرام‌تر بگذرند، تا بیشتر تماشایت کنم، بیشتر ببویمت و بیشتر در آغوشت بگیرمت.

پناه جانِ مادر، تو فقط یک سال بزرگ‌تر نمی‌شوی؛ تو هر روز، گوشه‌ای از قلب ما را بزرگ‌تر می‌کنی. کاش همیشه به خوش‌قدمیِ باران باشی و زندگی‌ات پر از آسمان‌های روشن، باران‌های عاشقانه و قدم‌هایی باشد که تو را به زیباترین رؤیاهایت می‌رسانند.

یک ماه دیگر، تولد یک‌سالگیِ قشنگ‌ترین اتفاق زندگی ماست... 🤍🌧️

#سزارین#غذا#وزن#دختر#سزارین

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط