پارسال همین ساعت رفتم اتاق عمل انقد استرس داشتم همسررم اومد بالا برای خداحافظی فقط اون حرف زد چون اگه دهنمو باز میکردم قطعااااا گریه میکردم فقط جلو اشکامو گرفته بودم نمیخاستم ضد حال باشم
حالا که یه ساله دارمت رها
وقتی بدنیا اومدی اوردنت گزاشتنت رو سینم و تماس پوست با پوست انقد حالم بد بود و تار میدیدم درستو حسابی ندیدمت وقتی رفتم ریکاوری همش دوست داشتم زودتر برم بخش که باز ببینمت
شب اول بیمارستان انقد گریه کردی که دلم طاقت نیاوردم و با اون زخم با اون شکم پاره خودم از تخت بلند شدم بغلت میکردم درد داشتم میدادمت به مامانم دلم طاقت نمیاورد بماند که تا خوده صبح چقد جیگرم خون بود که نمیدونستم چرا گریه میکنی
یه سال باهمه سختیاش باهمه شیرین کاریات گذشت
ایننو بدون دخترم منو بابات همیشه پشتت وایستادیم هروقت کم اوردی بیا پیش خودم آغوش من برای تو همیشه بازه
تولد یکسالگیت مبارکه دخترمم🥹💖💞

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط