سلام مامانا
بیایین یکم درد و دل کنیم، بچه داری خودش یه پروسه بزرگه که واقعا نیاز داریم کسی در کنارمون باشه هوامون رو داشته باشه، مخصوصا از نظر روحی و روانی . تو این مدت خیلی حرفایی زدن که اگه نمیزدن نه از چشم ما می افتادن نه اینکه واقعا زدن اون حرف تاثیری روی زندگی خودشون نذاشته فقط خودشون رو اون لحظه خالی کردن و چقدر فشار روانی رو روی ما زیاد کردن حالا از مادر خودمون بگیر تا هفت پشت غریبه ..... ولی بیشتر از همه اون چیزی که تو ذهن حداقل من باقی مونده و روح و روانم رو خورده حرفهایی بوده که از عزیزترین های زندگی خودم شنیدم، که از همون روز اول بیمارستان و بعد از زایمان شروع شد، ۱) همون روزی که زایمان کردم و رو تخت بیمارستان بودم یه عزیزی اومد ملاقات و یه نگاه بهم کرد و گفت انگار یکی دیگه هم اون تو ( داخل شکمم) جا مونده . و چقدر اون لحظه درد داشتم ولی الان درد رو یادم رفته ولی اون حرف رو نه، ۲) روز دوم بعد زایمان ترخیص شدم و رفتم خونه و یه عزیزی که اومده بود کمک حالم باشه گفت برو یه دوش بگیر بیا برا خودت شام بپز یکم جون بگیری و من با حال در مونده داشتم فکر میکردم من یه روزه زایمان کردم الان باید وایسم پای گاز!!!! دارم فکر میکنم اینکه عدد گذاشتم ممکن تا هزار هم بشمارم و این حرف ها و کدورت ها و زخم زبون ها که توی ذهنم باقی موندن تموم نشن ..... میخوام بگم ما مادریم، همون دخترای دیروز که زندگی مون بعد از بدنیا اومدن بچه هامون به دو قسمت کاملا متفاوت تبدیل شده ، از ما که گذشت ولی یاد گرفتم اگه رفتم دیدن کسی که بچه ش تازه بدنیا اومده اگه بلد نیستم حرف مثبتی بزنم حداقل سکوت کنم و هیچ حرفی نزنم

اگ همه ماها جمله آخرتو سرلوحه زندگیمون کنیم دیگه دلی شکسته نمیشه..کاش همه چ‌نزدیک باشیم ب اون ادم چ دور هر حرفی رو نزنیم

چقدر حرفات حق هست،من واقعا دوست ندارم کسی رو ببینم،حوصله نظر دادن در مورد بچه داری و... رو ندارم.بابا من تا نظر نخواستم نظر ندید

آخی عزیزم.واقعاسخته اینجوری ولی به نظرم یافراموشش کن .یا برو مهارت یادبگیر که چجوری جواب بدی وگرنه کم کم نسبت به اون افراد کینه پپیدامیکنی ودچار آسیب های روحی بیشتری میشی
همه ی آدمایی که میگن ما کینه ای نیستیم فکرمیکنن مثلا این یک عیب روی صورتشونه که اگرباشه ترد میشن.درحالی که کینه ای بودن به خاطر رفتار اطرافیان ونداشتن مهارت ماهست
من خودمم از یک نفرحسابی کینه دارم که لازم نیست توضیح بدم.زن بابامه که خیلی اذیتم کرد تا بالاخره ازدواج کردم واوضاعم بهترشد
ولی خب به خاطر ترس از روانپزشک وحرف مردم دیگه دنبال درمان خودم نرفتم .اما تلاش خودمو میکنم که مهارت زندگی درست رو یادبگیرم

خاک تو سر اونایی که حسودن و تیکه میندازن. حالم از این ادما بهم میخوره. الهی به حق مادر بودنم تمام کسایی که منو رنجوندن ، محو بشون از زندگیم .

گاهی حرفای کوچیک حتی ناخواسته،زخم های بزرگی میشن...

هممون مشابه این حرفا و رفتارهارو دیدم اون روزا...سخت بود ولی خداروشکر گذشت

خیلی درد داره واقعا درک میکنم ولی خدا حداقل خودش از ادمای دو رو و کسایی که عمدا زخم میزننو ناراحت میکنن و زندگی ادمارو بهم میزنن نگذره

ب منم دقیقا گفتن چرا شکمت هنوز بزرگه،گفتم یکی دیگه م توشه،هنوز نپخته بود گفتن دوسه ماه دیگه بیا. من حاظرجوابم . خیلی کم پیش میاد جواب کسیو ندم .ندم هم بعدا حتما جبران میکنم.
یکی دیگه گفت وای بچه داداش من ی ماه بزرگتر از دخترته اما ماشاالله خیلی تپلیه،گفتم از ی پدر مربی فوتبال و مادر والیبالیست توقع بشکه نداشته باشین.
ب خنده جوابشونو بده.
فقط ی چیزی خیلی آزارم داد اونم این بود ک مادرشوهرم هرکیو دید بهش گفت آره نوک پستوناش بزرگه بچم نمیتونه بگیره گشنه میمونه... همین شد که شیرم کم شد از ناراحتی.هرکاری هم کردم خوب نشد،همون ی ذره م بی حاصله

هعی 😔💔😭

عزیزم اینو بدون هرکی هرچی میگه بهت از روی حسادت هستش من شخصااااا به این نتیجه رسیدم که می‌خواند روان آدم رو بریزن بهم. بیخیالی طی کن گلم

منم مثل شمام بخام بگم تمومی نداره من با وجود ۶ تا خواهرم و مادرم ک خداروشکر سالمه
اونقد بعد زایمان اذیت شدم که یکماه بعد دوباره تمام بخیه های زایمان طبیعی رو باز کردن و بخیه زدم و دوباره برگشتم سرخونه اول
زندگیم دیگه داشت بهم میخورد نه به شورهرم میتونستم برسم نه به بچم ولی خداروشکر گذشت ایکاش این رفتارهاهم از ذهنم بره تا روحم آزرده نباشه

دقیقا