۷ پاسخ

شوهرت هنوز ب درجه ای نرسیده ک بتونه حس اون لحظه پدرتو درک کنه عزیزم و متاسفانه همچین برخوردی داشته...
ولی الان حرص نخور اگه بچت شیر خودتو میخوره براش خوب نیس حرص و جوش

ببخشیدا ولی چ شوهری
خونوادش نیومدن با باباتم بحث کرده😐

منكه به هيچ عنوان جز شوهر خودم اجازه نميدم كسي بياد والا ميخواد بابام باشه ميخواد هر كي باشه ،شوهرمم همين نظر روي خانواده خودش داره ،جز اعصاب من و همسرم هيچ چيزي مهم نيست ،حالا باباس كه باباس فرقي نداره

واااییی😂😂😂
عیب نداره، همه استرس داشتن و عصبی بودن، نتونستن هیجاناتشونو کنترل کنن...عادیه تو این شرایط

عجب شوهری!!!!!

خب کار بابات اشتباه بوده عزیزم
پرستار که نمیتونسته بزور بچه رو دربیاره بیرون😕😕😕

عزیزم اشکال نداره تو الان فقط ب خودت و بچت برس این چیزا میگذره و باز همه دور هم جمع میشین غصه نخور

سوال های مرتبط

مامان کیانا مامان کیانا ۱۲ ماهگی
اینقدر حالم بده که نگو...تمام بدنم درد میکنه سردرد شدید دارم حالت تهوع بهم دست داده از شدت درد .استخون مغزم درد میکنه جان نیست تو تنم انگار .۱۶روز میشه سزارین کردم ۱۶بار استراحت نکردم ۴آبان زایمانم بود فردای زایمانم یعنی پنجم دکتر اطفال بچه رو دید گفت زردی داره آز گرفتن سریع تو بخش نوزادان بستری کردنش خلاصه دست تنها بدون همراه با همون بخیه و پانسمان که خودم سختم بود راه برم کنار دستگاه بچه تو بخش نوزادان نشستم هی باید شیر میدادم عوضش میکردم خلاصه حواسم بهش میبود فرداش ۶ام ساعت ۴بعدازظهر ترخیص شدیم اومدم خونه بعد ۴۸ساعت دوش گرفتم پانسمانم بیوفته .هنو خودم یه نفس نکشیدم پنجشنبه زد مادرشوهر خاهر شوهر اومدن خونم یعنی روز چهارم زایمانم شوهرمم یه نگو برنداشته بگه وضعیت اینطوره بذارین بعدا بیاین حالا یه ۲۴ساعت بودن رفتن اما خستگیش برای من موند بعد اونم شوهرم رفت سرکار من خودم تنها بچه نوزادمو برسم از طرفی بچه ک۹ساله ی مدرسه ای یعنی الان از شدت خستگی و عصبانیت میخوام دیوار گاز بزنم .له شدم یعنی
مامان ایلیا 🩵 مامان ایلیا 🩵 ۱ ماهگی
عوض اینکه من با دلخوش بیام خونه بچم بغلم باشه با بخیه سزارین بین خونه و بیمارستان در رفت و امد بودم
گند زده شد تو حالم تمام ذوقم رفت بقدری گریه کردم و حالم بد بود که خدا میدونه
فقط میگفتم خدایا منو با بچم امتحان نکن
گریه اشو موقع رگ گرفتن که دیدم از ناراحتی میخواستم سرمو بکوبم به دیوار ولی جلوی خودمو نگه داشتم
خیلی بهم سخت گذشت خیلی
از طرفی میگم خدا لعنت کنه دکترو که با این تشخیصش منو کشت
از طرفی میگم اون وظیفه اشو انجام داد شاید یک درصد حق با دکتر بود
دیشب که بردمش چکاب دکتر گفت خیلی زرده باید ازمایش بده اگه بالای ۱۵ باشه باید بره بیمارستان باز یک نمره ام ارفاق میدم اگه ۱۶ بود بره بیمارستان حتی نامه بستری ام داد
بردیم ازمایش خدارو شکر ۱۴ و ۷۷ بود یعنی لب مرز
بازم تا جواب بیاد من مردم که وای دوباره بچم باید بیمارستان بستری بشه
فعلا هم دستگاه گرفتیم خونه زیر دستگاهه
انقدری که من تو این دو هفته اذیت شدم و گریه کردم خدا میدونه
تنها دعامم قبل بیمارستان این بود خدایا منو با بچم امتحان نکن اما مثل اینکه باید صبرم سنجیده میشد با این حال من بازم خدارو شکر میکنم و شکر گذارشم
اصلا خاطره خوبی از زایمانم برام نموند😔🙂