#پارت دوم سزارین

از همه بدتر این بود هر روز بهم میگفتن فردا عملت میکنیم و شیف بعدی که عوض میشد میگفتن نه باید طبیعی بیاره سه دفعه ای اینجوری شد و منم هر روز روحیم بیشتر از دست میدادم ... فقط دلم به حرف پزشکم خوش بود که بهم قول داد نمیزارم طبیعی بشی و عملت میکنم .
یروز دیگه گریم گرفتم خیلی گریه کردم چون وضع خودم بدتر میشد و بچمم تکنوناش کم بود بزور شیرینی و ابمیوه و سرم تکون میخورد ..
پرستارم اومد بالا سرم گفت چرا گریه میکنی من دیگه حتی نمیتونستم حرف بزنم دیگه نه میتونستم مرخص بشم چون نزدیک به زایمان شده بودم نه میدونستم چی قراره بشه ....
بعد کلی گریه پاشدم رویی تختم درست کردم وسایلم مرتب کردم و دیگه با هیچ کس حرف نمیزدم ... عصر همون روز شیف عوض شد و سرپرستارش خیلی خانم خوبی بود ازم پرسید چرا عمل نشدی منم براش توضیح دادم گفت خودم کارات رو میکنم ک فردا عمل شی با پزشکتم تماس میگیرم خدا بهش سلامتی بده اون نجاتم داد ... اما هنوز خیلی از مسیر مونده بود و من غافل از همه جا بودم

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط